मूर्च्छां संप्राप सा सद्यः कामबाणप्रपीडिता
ओमित्युक्त्वा च रहसि चिरं रेमे तया सह
राधा समा सा सौभाग्याद्गोपीश्रेष्ठा बभूव ह
वृन्दयाऽत्र कृता क्रीडा तेन वा मुनिपुंगव
येन वृन्दावनं नाम निबोध कथयामि ते
तुलसीवेदवत्यौ च विरक्ते भवकर्मणि
दैवाद्दुर्वाससः शापात्प्राप्य शङ्खासुरं प्रति
सा चैव हरिशापेन वृक्षरूपा सुरेश्वरी 4.17.
तथा तस्थौ च सततं शिलावक्षसि सुंदरी तथाऽपि च प्रसंगेन किंचिदुक्तं मुने पुनः
तस्याश्च तपसः स्थानं तदिदं च तपोधन
अथ वा ते प्रवक्ष्यामि परं हेत्वन्तरं शृणु
राधाषोडशनाम्नां च वृन्दानाम श्रुतौ श्रुतम्
गोलोके प्रीतये तस्याः कृष्णेन निर्मितं पुरा
नारद उवाच तानि मे वद शिष्याय श्रोतुं कौतूहलं मम
श्रुतं नाम्नां सहस्रं च सामवेदे निरूपितम्
अभ्यंतराणि तेषां वा तदन्यान्येव मे विभो
नामानि तेषां व्युत्पत्तिं सर्वेषां दुर्लभानि च
श्रीनारायण उवाच कृष्णप्राणाधिका कृष्णप्रिया कृष्णस्वरूपिणी ।। 4.17.
कृष्णवामांगसंभूता परमानन्दरूपिणी
चन्द्रावती चन्द्रकान्ता शतचन्द्रनिभानना
राधेत्येवं च संसिद्धा राकारो दानवाचकः
रासेश्वरस्य पत्नीयं तेन रासेश्वरी स्मृता
सर्वासां रसिकानां च देवीनामीश्वरी परा
प्राणाधिका प्रेयसी सा कृष्णस्य परमात्मनः
कृष्णस्यातिप्रिया कान्ता कृष्णो वाऽस्याः प्रियः सदा
कृष्णरूपं सन्निधातुं या शक्ता चावलीलया
वामाङ्गार्धेन कृष्णस्य या संभूता परा सती
परमानन्दराशिश्च स्वयं मूर्तिमती सती 4.17.
कृषिर्मोक्षार्थवचनो न एवोत्कृष्टवाचकः
अस्ति वृन्दावनं यस्यास्तेन वृन्दावनी स्मृता