कपाटस्तम्भसोपानसहितैः प्रस्तरैर्वरैः
शैलजाश्मविनिर्माणवेदिप्रांगणसंयुतम्
यथोचितबृहत्क्षुद्रद्वारद्वयसमन्वितम्
सोपानैर्गन्धसाराणां स्तम्भैः शंकुविनिर्मितैः 4.17.
वज्रसारविनिर्माणप्राकारैः परिशोभितम् वृषभान्वालयं रम्यं कर्तुमारब्धवान्पुनः
प्राकारपरिखायुक्तं चतुर्द्वारान्वितं परम्
रत्नसारविकारैश्च तूलिकानिकरैर्वरैः
लोहसारकपाटैश्च शोभितं चित्रकृत्रिमैः
तदाश्रमैकदेशे च निर्जनेऽतिमनोहरे
संभोगार्थं कलावत्याः स्वामिना सह कौतुकात्
युक्तं नवभिरारोहैरिन्द्रनीलविनिर्मितैः अत्युच्छ्रितं मनोरम्यं सर्वतोऽपि विलक्षणम्
नारद उवाच यत्नतो यद्गृहं रम्यं निर्ममे सुरकारुणा
श्रीकृष्णार्द्धांशसंभूता तेन तुल्या च तेजसा यस्यां च सुदृढां भक्तिं सन्तो वाञ्छंति सन्ततम् ।। 4.17.
नारद उवाच मानवः केन पुण्येन कथमाप सुदुर्लभाम्
वृषभानुर्व्रजपतिः पुराऽऽसीत्को महानहो
सूत उवाच प्रहस्योवाच प्रीत्या तमितिहासं पुरातनम्
नारायण उवाच
कलावती रत्नमाला मेनकाश्चातिदुर्लभाः
शैलाधिपं हरेरंशं मेनका सा हिमालयम्
श्रीरामपत्नी श्रीः साक्षात्सीता सत्यपरायणा
कलावती सुचन्द्रं च मनुवंशसमुद्भवम्
मन्ये गुणवतां श्रेष्ठमात्मानमतिसुन्दरम् 4.17.
सुकोमलाङ्गं ललितं शरच्चन्द्राधिकाननम्
कटाक्षैर्मोहितुं शक्ता मुनीन्द्राणां च मानसम्
स्तनद्वयं सुकठिनमतिपीनोन्नतं मुने
हस्तौ पादौ च रक्तौ च पक्वबिम्बफलाधरम्
शरन्मध्याह्नपद्मानां प्रभामोचनलोचनम्
इतीव मत्वा दृष्ट्वा च कामबाणप्रपीडितः
क्रीडां चकार रहसि स्थानेस्थाने मनोहरे
चारुचम्पकपुष्पाणां तल्पे रतिसुखावहे