मुदान्विताः सस्मिताश्च स्वर्णालंकारभूषिताः
काश्चित्कन्दुकहस्ताश्च काश्चित्पुत्तलिकाकराः
वेषद्रव्यकराः काश्चित्काश्चिन्मालाकरा वराः
वह्निशुद्धांशुकानां च वाहिकाश्चैव काश्चन
काश्चित्संगीतनिरताः काश्चिच्चित्रकथारताः
कोटिशः कोटिशश्चाश्वाः कोटिशः कोटिशो रथाः 4.16.
कोटिशः कोटिशश्चैव वृषेन्द्रा द्रव्यवाहकाः
हस्तिपांकुशयुक्तानि ययुर्वृन्दावनं वनम्
वृक्षमूले यथास्थानं तस्थुः सर्वे यथोचितम्
अद्य संतिष्ठतेत्येवं श्रुत्वा श्रीकृष्णभाषितम् इति तेषां वचः श्रुत्वा श्रीकृष्णो वाक्यमब्रवीत्
श्रीकृष्ण उवाच
देवप्रीतिं विना शक्ता नहि द्रष्टुं च केचन
प्रातर्यूयं गृहान्रम्यान्द्रक्ष्यथाद्य ध्रुवं मुदा
देवीं च वटमूलस्थां पूजां कुरुत चण्डिकाम् भुक्त्वा भोगान्दिने रात्रौ तत्रैव सुषुपुर्मुदा
सुप्तेषु व्रजनन्देषु नक्तं वृन्दावने वने
निद्रितासु च गोपीषु रम्यतल्पस्थितासु च
कासुचिच्छिशुयुक्तासु सखीयुक्तासु कासुचित्
पूर्णेन्दुकौमुदीयुक्ते स्वर्गादपि मनोहरे
सर्वप्राणिनि निश्चेष्टे मुहूर्ते पञ्चमे गते
बिभ्रद्दिव्यांशुकं सूक्ष्मं रत्नमाल्यं मनोहरम्
ज्ञानेन वयसा वृद्धो दर्शनीयः किशोरवत्
विशिष्टशिल्पनिपुणैः सार्द्धं शिल्पित्रिकोटिभिः
आजग्मुर्यक्षनिकराः कुबेरवनकिंकराः
पद्मरागकरा केचिदिन्द्रनीलकरा वराः 4.17.
सूर्यकान्तकराश्चान्ये प्रभाकरकरा वराः
केचिच्च गन्धसाराणां मणीन्द्राणां च वाहकाः
स्वर्णपात्रघटादीनां वाहकाश्चैव केचन
नगरं कर्तुमारेभे ध्यात्वा कृष्णं शुभेक्षणम्
पुण्यक्षेत्रं तीर्थसारमतिप्रियतमं हरेः
गोलोकस्य च सोपानं सर्वेषां वाञ्छितप्रदम्