साक्षात्तस्मै प्रदत्त्वा च पद्मं पूता वयं प्रभो
भक्तानुग्रहतो देहो रूपभेदश्च मायया
यतो नो मानसं पूर्णं तद्रूपं दर्शयाच्युत
विनोदमुरलीहस्तं पीतांबरधरं परम्
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं रत्नालंकारभूषितम्
मयूरपिच्छचूडं च मालतीमाल्यभूषितम्
कोटिकन्दर्पलावण्यलीलाधाममनोहरम्
नवयौवनसंपन्नं राधावक्षस्थलस्थितम्
स्वात्मारामं पूर्णकामं भक्तानुग्रहकातरम्
श्रीकृष्णरूपश्रवणात्पुलकाङ्कितविग्रहः 4.16.
श्रीकृष्णरूपश्रवणात्साश्रुपूर्णविलोचनः
पूतां कर्तुं च भ्रमथ चरणाम्भोजरेणुना
समागमो हि साधूनां त्रिषु लोकेषु दुर्लभः
आत्मनश्चात्मभक्तेभ्यो वैष्णवाश्च प्रियाश्च नः
तच्छ्रूयतां महाभागाः पार्वतीव्रतकर्मणि
ते तूर्णमासुरीं योनिं गमिष्यन्ति न संशयः
संप्राप्य मानवीं योनिं गोलोकं यास्यथ ध्रुवम्
ध्रुवं द्रक्ष्यथ भो वत्सा वृन्दारण्ये च भारते
दिव्यं स्यंदनमारुह्य गमिष्यथ हरेर्गृहम्
तत्सर्वं पश्यतेत्युक्त्वा दर्शयामास तच्छिवः 4.16.
आजग्मुर्दानवीं योनिमिति ते दानवेश्वराः
सुदर्शनः प्रलम्बोऽयं स्वयं केशी सुपार्श्वकः
मृत्युं संप्राप्य श्रीकृष्णाज्जग्मुस्ते कृष्णमन्दिरम् बककेशिप्रलम्बानां मोक्षणं मोक्षकारकम्
कानि द्रव्याणि भगवन्व्रतोपयोगिकनि च
सुविचार्य वद विभो श्रोतुं कौतूहलं मम व्रतं त्रैमासिकं नाम पतिसौभाग्यवर्धनम्
आराध्यो भगवान्कृष्णो राधिकासहितो मुने
संयम्य पूर्वदिवसे कृत्वाऽवश्यं हविष्यकम्
घटे मणौ शालग्रामे जले वा पूजयेद्व्रती 4.16.
ध्यानं च सामवेदोक्तं निबोध कथयामि ते
शरत्पार्वणचन्द्रास्यमीषद्धास्यसमन्वितम्