गोधनं चारयामास ययौ भाण्डीरमीश्वरः 4.16.
वेष्टयामास तं शीघ्रं खुरेण विलिखन्महीम्
उत्पात्य भ्रामयामास पपात च महीतले
स भग्नदन्तो दैत्यश्च वज्राङ्गचर्वणादहो
स्वर्गे दुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिर्बभूव ह
तत्राजग्मुः स्यन्दनस्था द्विभुजाः पीतवाससः
विनोदमुरलीहस्ताः क्वणन्मञ्जीररञ्जिताः
ईषद्धास्यप्रसन्नास्या भक्तानुग्रह कातराः
भाण्डीरवनमाजग्मुर्यत्र सन्निहितो हरिः
प्रणमय्य हरिं स्तुत्वा जग्मुर्गोलोकमुत्तमम् संप्राप्य दानवीं योनिं बभूबुः कृष्णपार्षदाः
नारद उवाच कथयस्व महाभाग कृतं किं परमाद्भुतम् ।। 4.16.
नारायण उवाच
श्रुतं महेशवदनात्सूर्यपर्वणि पुष्करे।। हरेर्गुणप्रसङ्गेन कथयामास शंकरः
संपृष्टो मुनिसंघैश्च मया धर्मेण ब्रह्मणा
कथयामास विस्तार्य सावधानं निशामय
महांस्तपस्विप्रवरो हरिसेवनतत्परः
सस्मरुः कृष्णपादाब्जं स्वप्ने ज्ञाने दिवानिशम्
नित्यं दत्त्वा च कमलं संपूज्य तं पपुर्जलम्
चत्वारो वैष्णवश्रेष्ठास्तेपुस्ते पुष्करे तपः
ज्येष्ठो दुर्वाससो योगं संप्राप्य योगिनां वरः
सद्यो देहं परित्यज्य बभूव कृष्णपार्षदः ।। 4.16.
पद्मानि कृष्णपूजार्थमाहर्तुमुदये रवेः
दृष्ट्वा निबध्य संजग्मुः सर्वे शंकरकिंकराः
ते सर्वे शंकरं दृष्ट्वा प्रणेमुः शिरसा भुवि ईषद्धास्यप्रसन्नास्यो भक्तानुग्रहकातरः
लक्षयक्षै रक्षणीयं पार्वतीव्रतहेतवे
व्रते त्रैमासिके भक्त्या पतिसौभाग्यवर्द्धने पुटाञ्जलियुताः सर्वे भक्तिनम्रात्मकन्धराः
गन्धर्वा ऊचुः वयं गन्धर्वप्रवरा गन्धवाहसुता विभो
हरये कमलं दत्त्वा पिबामो जलमीश्वर
गृहाण कमलं सर्वं युष्माकं च फलं कुरु
किं वा कथं न पास्यामस्तुभ्यं दत्तानि तानि च 4.16.