हे गुणातीत मे शीघ्रमधुनैव प्रदर्शय
दर्शयिष्यामि काले च वत्सेदानीं क्षमेति च
सर्वेषां वाञ्छितं मातर्गोलोके भारतेऽधुना 4.15.
त्वं कृष्णाङ्गार्धसंभूता तुल्या कृष्णेन सर्वतः
नहि वेदेषु मे दृष्ट इति केन निरूपितम्
वैकुण्ठश्चाप्यजन्यश्च त्वमजन्या तथाम्बिके
तथा शक्तिस्वरूपा त्वं तेषु सर्वेषु संस्थिता
आत्मना देहरूपा त्वमस्याधारस्त्वमेव हि
किमहो निर्मितः केन हेतुना शिल्पकारिणा
अस्यांशा त्वं त्वदंशो वाऽप्ययं केन निरूपितः
तं पठित्वा गुरुमुखाद्भवन्त्येव बुधा जनाः
वेदो वा पण्डितो वाऽन्यः को वा त्वां स्तोतुमीश्वरः
त्वं बुद्धेर्जननी मातः को वा त्वां स्तोतुमीश्वरः 4.15.
यददृष्टाश्रुते वस्तु तन्निर्वक्तुं च कः क्षमः
सरस्वती च वेदाश्च क्षमः कः स्तोतुमीश्वरः
ईश्वराणामीश्वरस्य योग्यायोग्ये समा कृपा
जननी जनको यो वा सर्वं क्षमति स्नेहतः
प्रणम्य चरणाम्भोजे सर्वेषां वन्द्यमीप्सितम्
राधामाधवयोः पादे भक्तिर्दास्यं लभेद्ध्रुवम् विलङ्घ्य सर्वलोकांश्च याति गोलोकमुत्तमम्
श्रीनारायण उवाच
वरं वृणु विधातस्त्वं यत्ते मनसि वर्तते
वरं च युवयोः पादपद्मभक्तिं च देहि मे
पुनर्ननाम तां भक्त्या विधाता जगतां पतिः 4.15.
हरिं संस्मृत्य हवनं चकार विधिना विधिः
ब्रह्मणोक्तेन विधिना चकार हवनं स्वयम्
कौतुकं कारयामास सप्तधा च प्रदक्षिणाम्
प्रणमय्य ततः कृष्णं वासयामास तं विधिः
वेदोक्तसप्तमन्त्रांश्च पाठयामास माधवम्
श्रीकृष्णहस्तं राधायाः पृष्ठदेशे प्रजापतिः
पारिजातप्रसूनानां मालां जानुविलम्बिताम्