सुधामधुभ्यां पूर्णानि रत्नकुम्भानि नारद
कोटिकन्दर्पलीलाभं चन्दनेन विभूषितम्
पीतवस्त्रपरीधानं प्रसन्नवदनेक्षणम्
कौस्तुभेन मणीन्द्रेण वक्षःस्थलसमुज्ज्वलम् 4.15.
शरत्प्रफुल्लकमलप्रभामोचनलोचनम्
त्रिवंकचूडां बिभ्रन्तं पश्यन्तं रत्नमन्दिरम्
सर्वस्मृतिस्वरूपा सा तथापि विस्मयं ययौ
कामाच्चक्षुश्चकोराभ्यां मुखचन्द्रं पपौ मुदा
पुलकाङ्कितसर्वाङ्गी सस्मिता मदनातुरा नवसंगमयोग्यां च पश्यन्तीं वक्रचक्षुषा
श्रीकृष्ण उवाच
अद्य पूर्णं करिष्यामि स्वीकृतं यत्पुरा प्रिये
यथा त्वं च तथाऽहं च भेदो हि नावयोर्ध्रुवम्
यथा पृथिव्यां गन्धश्च तथाऽहं त्वयि संततम्
कुलालः स्वर्णकारश्च नहि शक्तः कदाचन 4.15.
सृष्टेराधारभूता त्वं बीजरूपोऽहमच्युतः
त्वं मे शोभा स्वरूपाऽसि देहस्य भूषणं यथा
श्रीकृष्णं च तदा तेऽपि त्वयैव सहितं परम्
सर्वशक्तिस्वरूपासि सर्वरूपोऽहमक्षरः
न शरीरी यदाहं च तदा त्वमशरीरिणी
त्वं च शक्तिस्वरूपा च सर्वस्त्रीरूपधारिणी
शक्त्या बुद्ध्या च ज्ञानेन मया तुल्या वरानने
तस्य वासः कालसूत्रे यावच्चन्द्रदिवाकरौ
कोटिजन्मार्जितं पुण्यं तस्य नश्यति निश्चितम्
पच्यन्ते नरके घोरे यावच्चन्द्रदिवाकरौ 4.15.
धाशब्दं कुर्वतः पश्चाद्यामि श्रवणलोभतः यावजीवनपर्यन्तं या प्रीतिर्जायते मम
सा प्रीतिर्मम जायेत राधाशब्दात्ततोऽधिका
ब्रह्मानन्तः शिवो धर्मो नरनारायणावृषी
लक्ष्मीः सरस्वती दुर्गा सावित्री प्रकृतिस्तथा
ते सर्वे प्राणतुल्या मे त्वं मे प्राणाधिका सती
या मे चतुर्भुजा मूर्तिर्बिभर्त्ति वक्षसि प्रियाम्