द्रष्टुं जगाम सा साध्वी चाश्वमेकाकिनी मुदा
तया निवार्यमाणश्च रेमे तत्र तया सह 4.14.
सा च संभोगमात्रेण देहं तत्याज योगतः
राजा श्रुत्वा मृतां दृष्ट्वा विललाप भृशं मुहुः
रम्भा च मानवं देहं त्यक्त्वा स्वर्गं जगाम ह
नलकूबरमोक्षश्च रम्भायाश्च महामुने इत्येवं कथितं सर्वमपरं कथयामि ते
श्रीनारायण उवाच तत्रोपवनभाण्डीरे चारयामास गोधनम्
सरः सुस्वादुतोयं च पाययामास तत्पपौ
एतस्मिन्नन्तरे कृष्णो मायामानुषविग्रहः
मेघावृतं नभो दृष्ट्वा श्यामलं काननान्तरम्
वृष्टिधारामतिस्थूलां कम्पमानांश्च पादपान्
कथं यास्यामि गोवत्सान्विहाय स्वाश्रमं बत
एवं नन्दे प्रवदति रुरोद श्रीहरिस्तदा
एतस्मिन्नन्तरे राधाऽऽजगाम कृष्ण सन्निधिम्
शरत्पार्वणचन्द्राभामुष्टवक्त्रमनोहरा
परितस्तारकापक्ष्मविचित्रकज्जलोज्ज्वला 4.15.
तन्मध्यस्थलशोभार्ह स्थूलमुक्ताफलोज्ज्वला
ग्रीष्ममध्याह्नमार्तण्डप्रभामुष्टककुण्डला
मुक्तापङ्क्तिप्रभातैकदन्तपङ्क्तिसमुज्ज्वला
कस्तूरीबिन्दुसंयुक्त सिन्दूरबिन्दुभूषिता
सुचारुवर्तुलाकारकपोलपुलकान्विता
सुचारुश्रीफलयुगकठिनस्तनसंगता
सुचारुवर्तुलाकारमुदरं सुमनोहरम्
सद्रत्नसाररचितमेखलाजालभूषिता
कठिनश्रोणियुगलं धरणीधरनिन्दितम्
रत्नभूषणसंयुक्तं यावकद्रवसंयुतम् 4.15.
सद्रत्नसाररचितक्वणन्मञ्जीर रञ्जितम्
रत्नाङ्गुलीयनिकरवह्निशुद्धांशुकोज्वला
सहस्रदलसंयुक्तक्रीडाकमलमुज्ज्वलम्
दृष्ट्वा तां निर्जने नन्दो विस्मयं परमं ययौ