सुमतिर्नास्ति ते सत्यं ज्ञातं नन्दव्रजेश्वरि
पुत्रं बद्ध्वा गव्यहेतोर्वृक्षमूले च निष्ठुरे 4.14.
वृक्षस्य पतनाद्गोपी भाग्याद्बालोऽपि जीवितः
आशिषं युयुजुर्विप्रा बन्दिनश्च शुभावहाम्
एवं कृत्वा जनाः सर्वे प्रययुर्निजमन्दिरम्
नन्द उवाच अथवा त्वं गृहाद्गच्छ त्वया मे किं प्रयोजनम्
शतकूपाधिका वापी शतवापीसमं सरः
तपोदानोद्भवं पुण्यं जन्मान्तरसुखप्रदम्
पुत्रादपि परो बन्धुर्न भूतो न भविष्यति यशोदा रोहिणी चैव नियुक्ता गृहकर्मणि
नारद उवाच भगवन्हेतुना केन वृक्षत्वं समवाप ह
कुबेरतनयः श्रीमान्नाम्ना यो नलकूबरः
निर्जने सरसस्तीरे पुष्पोद्याने मनोहरे 4.14.
विधाय पुष्पशयने रत्नदीपैश्च दीपितम्
परितः पुष्पमाल्यैश्च क्षौमवस्त्रैश्च वेष्टितम्
शृङ्गाराष्टप्रकारं च विपरीतादिकं सुखम्
अङ्ग प्रत्यङ्गसंयोगत्रिविधाश्लेषणं मुदा
जलात्स्थले स्थलात्तोये कामशास्त्रविशारदः
नग्नां रम्भां मुक्तकेशीं पीनश्रोणिपयोधराम्
पश्यन्तीं प्राणनाथं च पश्यन्तं सस्मितं मुदा
रत्नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजिताम्
किङ्किणीजालसंयुक्तां सिन्दूर बिन्दुसंयुताम्
वृक्षत्वं याहि पापिष्ठेत्युवाच मुनिपुंगवः 4.14.
जन्मेजयस्य सुभगा भविता कामिनीति च
श्रीकृष्ण स्पर्शमात्रेण पुनरायास्यसि गृहम्
इत्येवमुक्त्वा स मुनिर्जगाम निजमन्दिरम्। कुबेरतनयः श्रीमान्स जगाम निजालयम्
इत्येवं कथितं विप्र रम्भाख्यानं वदामि ते
कन्या लक्ष्मीस्वरूपा च बभूव सुन्दरी वरा
नानाकौतुकसंयुक्तां ददौ जन्मेजयाय च
स्थानेस्थाने निर्जने च राजा रेमे तया सह
अश्वसंगोपनं कृत्वा तस्थौ शक्रश्च मन्दिरे