शीतलोष्णोदकस्नानं सुस्निग्धचन्दनद्रवम्
एतत्ते कथितं वत्से सद्योवायुप्रणाशनम्
व्याधिसंघश्च कथितस्तन्त्राणि विविधानि च 1.16.
तन्त्राण्येतानि सर्वाणि व्याधिक्षयकराणि च
न शक्तः कथितुं साध्वि यथार्थं वत्सरेण च
केन रोगेण त्वत्कान्तो मृतः कथय शोभने
सौतिरुवाच कथां कथितुमारेभे सा गान्धर्वी प्रहर्षिता
मालावत्युवाच सभायां लज्जितः कान्तो मम विप्र निशामय
सर्वं श्रुतमपूर्वं च शुभाख्यानं मनोहरम्
अधुना मत्प्राणकान्तं देहि देहि विचक्षण
मालावतीवचः श्रुत्वा विप्ररूपी जनार्दनः
सौतिरुवाच परस्परं च सम्भाषा बभूव तत्र संसदि
मा तं बुबुधिरे देवाः श्रीहरिं विप्ररूपिणम्
सुरान्सम्बोध्य विप्रश्च वाचा मधुरया द्विज
ब्राह्मण उवाच ययाचे जीवदानं च स्वामिनः शोककर्षिता
अधुना किमनुष्ठानमस्य कार्यस्य निश्चितम्
शप्तुकामा सुरान्सर्वान्साध्वी तेजस्विनी वरा
स्तुतिः कृता च युष्माभिः श्वेतद्वीपे हरेरपि
बभूवाकाशवाणीति पश्चाद्यास्यति केशव
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा स्वयं ब्रह्मा जगद्गुरुः
ब्रह्मोवाच योगेन प्राणांस्तत्याज पुनः शापान्ममैव हि ।। 1.17.
कालं लक्षयुगं व्याप्य स्थितिरस्य महीतले
अस्य कालावशेषस्य किञ्चिदस्ति द्विजोत्तम
दास्यामि जीवदानं च स्वयं विष्णोः प्रसादतः
नागतो हरिरत्रेति त्वया यत्कथितं द्विज
स्वेच्छामयः परं ब्रह्म भक्तानुग्रहविग्रहः
विषिश्च व्याप्तिवचनो नुश्च सर्वत्रवाचकः
अपवित्रः पवित्रो वा सर्वावस्थां गतोऽपि वा
कर्मारम्भे च मध्ये वा शेषे विष्णुं च यः स्मरेत्
अहं स्रष्टा च जगतां विधाता संहरो हरः