प्रकृतिर्बीजरूपा सा सर्वेषां शक्तिरूपिणी
पार्वती सर्वरूपा सा सर्वेषां बुद्धिरूपिणी
विद्याधिष्ठात्री देवी या ज्ञानमाता सरस्वती
सावित्री वेदजननी पुनाति भुवनत्रयम्
क्षमा जगद्विभर्तुं च रत्नगर्भा वसुन्धरा 4.13.
राधा ममांशसंभूता तव तुल्या च तेजसा
यथा शर्वादयो देवा देव्यः पद्मादयो यथा
न यास्यामि गृहं नाथ न गृह्णामि धनं तव
इति स्तुत्वा साश्रुनेत्रः पपात चरणे हरेः
गर्गस्य वचनं श्रुत्वा जहास भक्तवत्सलः
इदं गर्गकृतं स्तोत्रं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः
जन्ममृत्युजरारोगशोकमोहादिसंकटात्
कृष्णस्य सहकालं च कृष्णसार्द्धं च मोदते
श्रीनारायण उवाच हरिं मुनिः स्तवं कृत्वा ददौ नन्दाय तं मुदा
अहो विचित्रं संसारो मोहजालेन वेष्टितः 4.13.
गर्गस्य वचनं श्रुत्वा रुरोद नन्द एव च
सर्वशिष्यैः परिवृतं मुनीन्द्रं गन्तुमुद्यतम्
प्रणेमुः परमप्रीत्या चक्रुस्तं विनयं मुने
ऋषयो मुनयश्चैव बन्धुवर्गाश्च बल्लवाः
प्रजग्मुर्बन्दिनः सर्वे परिपूर्णमनोरथाः
आकण्ठपूर्णा भुक्त्या च भिक्षुका गन्तुमक्षमा
सुमन्दगामिनः केचित्केचिद्भूमौ च शेरते
केचिदूषुः प्रमुदिता हसन्तस्तत्र केचन ।। कपर्दकानां वस्तूनां शेषांश्चोर्वरितान्बहून्
केचित्तानाददुः स्थित्वा दर्शयन्तश्च केचन
केचिद्बहुविधा गाथाः कथयन्तः पुरातनाः 4.13.
उत्तानपादनहुषनलादीनां च याः कथाः
येषांयेषां नृपाणां च श्रुता वृद्धमुखात्कथाः
स्थायंस्थायं गताः केचित्स्वापंस्वापं च केचन
हृष्टो नन्दो यशोदा च बालं कृत्वा च वक्षसि
एवं प्रवर्द्धितौ बालौ शुक्लचन्द्रकलोपमौ