बन्दिनां भिक्षुकाणां च समूहैश्च समीपतः
पश्यागत्य बहिर्भूयेत्युवाच प्राङ्गणे स्थितः
प्राङ्गणे वासयामास पूजयामास सत्वरम् पाद्यादिकं च तेभ्यश्च प्रददौ सुसमाहितः
वस्तुभिर्बन्धुभिः पूर्णं बभूव नन्दगोकुलम्
त्रिमुहूर्तं कुबेरश्च श्रीकृष्णप्रीतये मुदा
कौतुकापह्नवं चक्रुर्बन्धुवर्गाश्च क्रीडया
नन्दः कृताह्निकः पूतो धृत्वा धौते च वाससी
उवास पादौ प्रक्षाल्य स्वर्णपीठे मनोहरे 4.13.
गर्गवाक्यानुसारेण बालकस्य मुदाऽन्वितः
सघृतं भोजयित्वा च कृत्वा नाम जगत्पतेः
नानाविधानि स्वर्णानि धनानि विविधानि च
बन्दिभ्यो भिक्षुकेभ्यश्च सुवर्णं विपुलं ददौ
ब्राह्मणान्बन्धुवर्गांश्च भिक्षुकांश्च विशेषतः
दीयतां दीयतां चैव खाद्यतां खाद्यतामिति
रत्नानि परिपूर्णानि वासांसि भूषणानि च
चारूणि स्वर्णपात्राणि कृतानि विश्वकर्मणा
शिष्येभ्यः स्वर्णभाराणि प्रददौ विनयान्वितः 4.13.
श्रीनारायण उवाच तुष्टाव परया भक्त्या प्रणम्य च तमीश्वरम्
साश्रुनेत्रः सपुलको भक्तिनम्रात्मकन्धरः
गर्ग उवाच प्रसन्नो भव मामीश देहि दास्यं पदाम्बुजे
अणिमादिकसिद्धिषु योगेषु मुक्तिषु प्रभो
इन्द्रत्वे वा मनुत्वे वा स्वर्गलोकफले चिरम्
गोलोके वापि पाताले वासे नास्ति मनोरथः
त्वन्मन्त्रं शङ्करात्प्राप्य कतिजन्मफलोदयात्
कृपां कुरु कृपासिन्धो दीनबन्धो पदाम्बुजे ।। 4.13.
सर्वेषामीश्वरः सर्वस्त्वत्पादाम्भोजसेवया
ब्रह्मा विधाता जगतां त्वत्पादाम्भोजसेवया
त्वत्पादसेवया धर्मः साक्षी च सर्वकर्मणाम्
सहस्रवदनः शेषो यत्पादाम्बुजसेवया
सर्वसंपद्विधात्री या देवीनां च परात्परा