पुरोहितो जगद्धाता कृत्वाऽग्निं साक्षिणं मुदा
हिंसनं धेनुकस्यैव कानने तालभोजनम्
मोक्षणं द्विजपत्नीनां मिष्टान्नपानभोजनम्
गोपीनां वस्त्रहरणं व्रतसंपादनं तथा
चेतसां हरणं तासामयं वश्याः करिष्यति
पूर्णचन्द्रोदये नक्तं वसंते रासमंडले
ताभिः सह जलक्रीडां करिष्यति कुतूहलात्
गोपालैर्गोपिकाभिश्च भविता राधया सह 4.13.
पुनः प्रबोधनं तासां दानमाध्यात्मिकस्य च
रथमारोहणं कृत्वा मथुरागमनं पुनः
अक्रूराय ज्ञानदानं दर्शयित्वा स्वकं जले
मालाकारतंतुवायकुब्जानां बंधमोक्षणम्
हिंसनं गजमल्लानां दर्शनं नृपतेः पुरः
प्रबोधनं च युष्माकमुग्रसेनाभिषेचनम्
भ्रातुः स्वस्योपनयनं विद्यादानं गुरोर्मुखात्
छलनं नृपसैन्यानां यवनस्य दुरात्मनः
द्वारकागमनं चैव यादवैः सह कौतुकात्
सौभाग्यवर्धनं तासां पुत्रपौत्रादिकस्य च 4.13.
साहाय्यं पांडवानां च भारावतरणादिकम्
पारिजातस्य हरणं शक्राहंकारमर्दनम्
मर्दनं शिवसैन्यानां हरस्य जृंभणं परम्
वाराणस्याश्च दहनं विप्रदारिद्र्यभंजनम्
तीर्थयात्राप्रसंगेन युष्माभिः सह दर्शनम्
प्रस्थापयित्वा द्वारां च परं नारायणांशकम्
गमिष्यत्येव गोलोकं नाथोऽयं जगतां पतिः
धर्मगेहमृषी द्वौ च विष्णुः क्षीरोदमेव च
श्रूयतां सांप्रतं कर्म यदर्थं गमनं मम
गुरुवारे च रेवत्यां विशुद्धे चंद्रतारके 4.13.
वणिजे करणोत्कृष्टे शुभयोगे मनोहरे
आलोच्य पंडितैः सार्द्धं कुरु कर्म मुदाऽन्वितः