गुणान्नामप्रभावं च किंचिज्जानाति मद्गुरुः
वेदाः संतो न जानंति महिम्नः षोडशीं कलाम्
यथामति यथाज्ञानं गुरुवक्त्राद्यथा श्रुतम्
देवकीनंदनः श्रीशो यशोदानंदनो हरिः
सर्वाधारः सर्वगतिः सर्वकारणकारणम्
राधाप्राणो राधिकेशो राधिकारमणः स्वयम्
राधिकाचित्तचोरश्च राधाप्राणाधिकः प्रभुः
परिपूर्णतमं ब्रह्म गोविंदो गरुडध्वजः
जन्ममृत्युहराण्येव रक्ष नंद शुभेक्षण 4.13.
ज्येष्ठस्य हलिनो नाम्नः संकेतं शृणु मन्मुखात्
नास्त्यंतोऽस्यैव वेदेषु तेनानंत इति स्मृतः
शितिवासा नीलवासान्मुसली मुसलायुधात्
रोहिणीगर्भवासात्तु रौहिणेयो महामतिः
यास्याम्यहं गृहं नंद सुखं तिष्ठ स्वमंदिरे
निश्चेष्टा नंदपत्नी च जहास बालकः स्वयम्
पुटांजलियुतो भूत्वा भक्तिनम्रात्मकंधरः गतश्चेत्त्वं तदा कर्म करिष्यत्येव को महान्
स्वयं शुभेक्षणं कृत्वा कुरु नाम्नाऽन्नप्राशनम्
तस्यापि का वा राधेति कन्यका कस्य च ध्रुवम् निगूढं परमं तत्त्वं रहस्यं कथयामि ते
पुरा गोलोकवृत्तांतं श्रुतं शंकरवक्त्रतः
श्रीदामशापाद्दैवेन गोपी राधा च गोकुले
कृष्णस्यार्द्धांगसंभूता नाथस्य सदृशी सती
अयोनिसंभवा देवी मूलप्रकृतिरीश्वरी
वायुनिःसरणे काले धृत्वा च शिशुविग्रहम्
वर्धते सा व्रजे राधा शुक्ले चंद्रकला यथा
एका मूर्तिर्द्विधाभूता भेदो वेदे निरूपितः
द्वे रूपे तेजसा तुल्ये रूपेण च गुणेन च
पुरतो गमनेनैव किंतु सावयसाधिका
रचिता साऽस्य प्राणैश्च तत्प्राणैर्मूर्तिमानयम् 4.13.
स्वीकारं सार्थकं कर्तुं गोकुले यत्कृतं पुरा
प्रतिज्ञापालनार्थाय भयेशस्य भयं कुतः