अकारः प्राप्तिवचनस्तेन कृष्ण इति स्मृतः
अकारो दातृवचनस्तेन कृष्ण इति स्मृतः
तत्फलं लभते नूनं कृष्णेति स्मरणे नरः
कोटिजन्मांहसो नाशो भवेद्यत्स्मरणादिकात्
कृष्णेति सुंदरं नाम मंगलं भक्तिदायकम्
ऋकाराद्दास्यमतुलं षकाराद्भक्तिमीप्सिताम्
तत्सारूप्यं विसर्गाच्च लभते नात्र संशयः
ऋकारोक्तेर्न तिष्ठंति षकारात्पातकानि च
रथं गृहीत्वा धावंति गोलोकात्कृष्णकिंकराः 4.13.
नाम्नः प्रभावसंख्यानं संतो वक्तुं न च क्षमाः
गुणान्नामप्रभावं च किंचिज्जानाति मद्गुरुः
वेदाः संतो न जानंति महिम्नः षोडशीं कलाम्
यथामति यथाज्ञानं गुरुवक्त्राद्यथा श्रुतम्
देवकीनंदनः श्रीशो यशोदानंदनो हरिः
सर्वाधारः सर्वगतिः सर्वकारणकारणम्
राधाप्राणो राधिकेशो राधिकारमणः स्वयम्
राधिकाचित्तचोरश्च राधाप्राणाधिकः प्रभुः
परिपूर्णतमं ब्रह्म गोविंदो गरुडध्वजः
जन्ममृत्युहराण्येव रक्ष नंद शुभेक्षण 4.13.
ज्येष्ठस्य हलिनो नाम्नः संकेतं शृणु मन्मुखात्
नास्त्यंतोऽस्यैव वेदेषु तेनानंत इति स्मृतः
शितिवासा नीलवासान्मुसली मुसलायुधात्
रोहिणीगर्भवासात्तु रौहिणेयो महामतिः
यास्याम्यहं गृहं नंद सुखं तिष्ठ स्वमंदिरे
निश्चेष्टा नंदपत्नी च जहास बालकः स्वयम्
पुटांजलियुतो भूत्वा भक्तिनम्रात्मकंधरः गतश्चेत्त्वं तदा कर्म करिष्यत्येव को महान्
स्वयं शुभेक्षणं कृत्वा कुरु नाम्नाऽन्नप्राशनम्
तस्यापि का वा राधेति कन्यका कस्य च ध्रुवम् निगूढं परमं तत्त्वं रहस्यं कथयामि ते
पुरा गोलोकवृत्तांतं श्रुतं शंकरवक्त्रतः
श्रीदामशापाद्दैवेन गोपी राधा च गोकुले