भृगुः शुक्रश्च च्यवनो नरनारायणोऽथवा
मार्कण्डेयो लोमशश्च कण्वः कात्यायनस्तथा
पौलस्त्यस्त्वमगस्त्यो वा शरद्वान्गिरिरेव च
पाणिनिर्वा कणादो वा शाकल्यः शाकटायनः
जाबालो याज्ञवल्क्यश्च वैशंपायन एव च
उपमन्युर्गौरमुखोऽरुणिरौर्वोऽथ कक्षिवान्
एतेषां पुण्यश्लोकानां को भवान्वद मे प्रभो
किंकरः किंकरी वाऽपि समर्था प्रभुमीश्वरम्
धन्याऽहं कृतकृत्याहं सफलं जीवितं मम
त्वत्पादोदकसंस्पर्शात्सद्यः पूता वसुंधरा ।। तवागमनमात्रेण तीर्थीभूतो ममाश्रमः 4.13.
येये श्रुताः श्रुतौ ब्रह्मञ्च्छ्रुतिसारा महाजनाः
शिष्या वेदा मूर्तिमंतो ग्रीष्म मध्याह्नभास्कराः
आशिषं कर्तुमर्हंति प्रसन्नमनसा शिशुम्
इत्येवमुक्त्वा नंदस्त्री भक्त्या तस्थौ मुनेः पुरः
यशोदावचनं श्रुत्वा जहास मुनिपुंगवः
हितं तथ्यं नीतियुक्तं महत्पुण्यकरं परम्
श्रीगर्ग उवाच सुधामयं ते वचनं लौकिकं च कुलोचितम्
सर्वेषां गोपपद्मानां गिरिभानुश्च भास्करः
तस्याः कन्या यशोदा त्वं यशोवर्द्धनकारिणी
नंदो यस्त्वं च या भद्रे बालो यो येन वा गतः 4.13.
गर्गोऽहं यदुवंशानां चिरकालं पुरोहितः
एतस्मिन्नन्तरे नंदः श्रुतमात्रं जगाम ह
शिष्यान्ननाम मूर्ध्ना च ते तं युयुजुराशिषम्
गृहीत्वाऽभ्यंतरं रम्यं जगाम विदुषां वरः वाक्यं गर्गस्तदोवाच निगूढं निर्जने मुने
श्रीगर्ग उवाच प्रस्थापितोऽहं वसुना येन तच्छ्रूयतामिति
वसुना सूतिकागारे शिशुः प्रत्यर्पणं कृतः
कन्या ते तेन या नीता मथुरां कंसभीरुणा गूढेन प्रेषितस्तेन तस्योद्योगं कुरु द्विज
पूर्णब्रह्मस्वरूपोऽयं शिशुस्ते मायया महीम् गोलोकनाथो भगवाञ्छ्रीकृष्णो राधिकापतिः
नारायणो यो वैकुंठे कमलाकांत एव च
कपिलोऽन्ये तदंशाश्च नरनारायणावृषी 4.13.