हस्तयुग्मं नृसिंहश्च पातु सर्वत्र संकटे
ऊर्ध्वं नारायणः पातु ह्यधस्तात्कमलापतिः
वनमाली पातु याम्यां वैकुंठः पातु नैर्ऋतौ
पातु ते संततमजो वायव्यां विष्टरश्रवाः
ऐशान्यामीश्वरः पातु पातु सर्वत्र शत्रुजित्
इत्येवं कथितं ब्रह्मन्कवचं परमाद्भुतम्
शुंभेन सह संग्रामे निर्लक्ष्ये घोरदारुणे
कवचस्य प्रभावेण धरण्यां पतितो मृतः 4.12.
मृते शुंभे च गोविन्दः कृपालुर्गगनस्थितः
कल्पांतरस्य वृत्तांतं कृपया कथितं मुने
कोटिशः कोटिशो नष्टा मया दृष्टाश्च वेधसः
इत्युक्त्वा कवचं दत्त्वा साऽन्तर्धानं चकार ह
सुवर्णगुटिकायां च कृत्वेदं कवचं परम्
विषाग्निजलशत्रुभ्यो भयं तस्य न जायते
संग्रामे वज्रपाते च विपत्तौ प्राणसंकटे
बद्ध्वेदं कवचं कण्ठे शंकरस्त्रिपुरं पुरा
बद्ध्वेदं कवचं काली रक्तबीजं चखाद सा
आवां सनत्कुमारश्च धर्मसाक्षी च कर्मणाम् 4.12.
तस्य नन्दशिशोः कण्ठे चकार कवचं द्विजः
प्रभावः कथितः सर्वः कवचस्य हरेस्तथा
विघ्ननिघ्नं पापहरं महापुण्यकरं परम्
एकदा नन्दपत्नी च कृत्वा कृष्णं स्ववक्षसि
एतस्मिन्नन्तरे तत्र विप्रेंद्रैकः समागतः
प्रजपन्परमं ब्रह्म शुद्धस्फटिकमालया
ज्योतिर्ग्रंथो मूर्तिमांश्च वेदवेदांगपारगः
शरत्पार्वणचंद्रास्यो गौरांगः पद्मलोचनः
व्याख्यामुद्राकरः श्रीमाञ्छिष्यानध्यापयन्मुदा
एकीभूय चतुर्वेदास्तेजसा मूर्तिमानिव
ध्यानैकनिष्ठः श्रीकृष्णपादांभोजे दिवानिशम्
तं दृष्ट्वा सा समुत्तस्थौ यशोदा प्रणनाम च 4.13.