वाक्सिद्धाः पुस्तककरा आजग्मुर्नंदमंदिरम्
बालिका बालकयुता आजग्मुर्नंदमंदिरम्
वरवस्त्राणि रौप्याणि गोसहस्राणि सादरम्
आशिषं युयुजुः सर्वे ददृशुर्बालकं परम्
गणकैः कारयामास यद्भविष्यं शुभाशुभम्
नंदालये हली चैव भुक्त मातुः पयोधरम्
तैलसिंदूरतांबूलं धनं ताभ्यो ददौ मुने
यशोदारोहिणीनंदास्तस्थुर्गेहे मुदान्विताः ।। 4.9.
शुश्राव वाचं गगने सूनृतामशरीरिणीम्
किं करोषि महामूढ चिंतां स्वश्रेयसः कुरु
नंदाय तनयं दत्त्वा वसुदेवस्तवांतकम्
मायांशा कन्यकेयं च वासुदेवः स्वयं हरिः
देवक्याः सप्तमो गर्भो वर्द्धते नंदमंदिरे
स्थापयामास मायो तं रोहिणीजठरे किल
गोकुले तौ च वर्धेते कालौ ते नंदमंदिरे
चिंतामवाप सहसा तत्याजाहारमुन्मनाः
विषाक्तं च स्तनं कृत्वा शिशवे देहि सत्वरम् 4.10.
मायामानुषरूपं च विधाय व्रज योगिनि
सर्वरूपं विधातुं त्वं शक्तासि सुप्रतिष्ठिते
जगाम पूतना कंसं प्रणम्य कामचारिणी
बिभ्रती कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
मंजीररशनाभ्यां च कलशब्दं प्रकुर्वती
परिखाभिर्गभीराभिर्दुर्लंघ्याभिश्च वेष्टितम्
इंद्रनीलैर्मरकतैः पद्मरागैश्च भूषितम्
प्राकारैर्गगनस्पर्शैश्चतुर्द्वारसमन्वितैः
वेष्टितं सुन्दरं रम्यं सुन्दरीगणवेष्टितम्
स्वर्णपात्रवटाकीर्णं गवां कोटिभिरन्वितम् 4.10.
दासीनां च सहस्रैश्च कर्मव्यग्रैः समन्वितम् ।। प्रविवेशाश्रमं साध्वी सस्मिता सुमनोहरा
दृष्ट्वा तां प्रविशंतीं च गोप्यो दृष्ट्वानुमेनिरे
प्रणेमुर्गोपिका गोपाः पप्रच्छुः कुशलं च ताम्