जन्मांतरे वसुश्रेष्ठ दुर्दर्शं योगिनां विभुम्
श्रुत्वैवं तद्धराद्रोणौ जग्मतुः स्वालयं सुखात्
यशोदानंदयोरेवं कथितं चरितं तव
एकदा देवमाता च पुष्पोत्सवदिने सती
सुस्नाता सुंदरी देवी रत्नालंकार भूषिता
कस्तूरीबिंदुना सार्द्धं सिंदूरबिंदुसंयुतम्
गजमौक्तिकसंयुक्तं नासाग्रं सुमनोहरम्
वक्रभ्रूभंगिना युक्तं विचित्रकज्जलोज्ज्वलम् 4.9.
पक्वबिंबाधरौष्ठं च सस्मितं सुंदरं सदा
एवंभूतं मुखं दृष्ट्वा सुंदरी स्वगृहे स्थिता
शुश्राव वार्तामदितिः कश्यपं कद्रुसंयुतम्
श्रुत्वा चुकोप साध्वी सा हताशा रतिकातरा
न देवालययोग्या सा धर्मिष्ठा धर्मनाशिनी
श्रुत्वैवं सा चरद्वारा शशाप देवमातरम्
कश्यपो बोधयामास कद्रुं च सर्पमातरम्
त्यज भीतिं लभ सुखं द्रक्ष्यसि श्रीहरेर्मुखम्
वांछां पूर्णां च तस्याश्च चकार भगवान्विभुः
अदितिर्देवकी चैव सर्पमाता च रोहिणी 4.9.
रहस्यं गोपनीयं च सर्वं निगदितं मुने
अनंतस्याप्रमेयस्य सहस्रशिरसः प्रभोः
जगाम गोकुलं साध्वी वसुदेवाज्ञया मुने
देवक्याः सप्तमं गर्भं माया कृष्णाज्ञया तदा
संस्थाप्य च तदा गर्भं कैलासं सा जगाम ह
सुषाव पुत्रं कृष्णांशं तप्तरौप्याभमीश्वरम्
तस्यैव जन्ममात्रेण देवा मुमुदिरे तदा
जयशब्दं शंखशब्दं चक्रुर्देवा मुदान्विताः
चिच्छेद नाडीं धात्री च स्नापयामास बालकम्
परपुत्रोत्सवं नंदश्चकार परमादरात् 4.9.
धनानि नानावस्तूनि तैलं सिंदूरमेव च
जन्माख्यानं च हलिनो रोहिणीचरितं तथा