कृमिभिः शूलतुल्यैश्च तीक्ष्णदंष्ट्रैश्च भक्षितः
षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां च कृमिर्भवेत् 4.8.
श्वापदः शतजन्मानि सृगालः सप्त जन्म च
ततो भवेन्नरो मूको गलत्कुष्ठी सदातुरः
तदंते च भवेद्दस्युर्धर्महीनश्च गृध्रकः
ततो भवेद्देवलको ब्राह्मणश्च सदाऽशुचिः
तावद्धनानि वा दद्याद्यद्भुक्तं द्विगुणं भवेत्
कुर्याद्द्वादशसंख्याकान्यथार्थं तद्व्रते नरः व्रतोपवासपूजानां विधानमकृते च यत्
नारद उवाच जगाम स्वगृहं नन्दः किं चकार महां प्रभुः
किञ्चकार हरिस्तत्र कतिवर्षस्थितिः प्रभोः
पुरा कृता या प्रतिज्ञा गोलोके राधया सह
कीदृग्वृन्दावनं नाम मण्डलं किंविधं वद
नन्दस्तपः किञ्चकार यशोदा चाथ रोहिणी
पीयूषखंडमाख्यानमपूर्वं श्रीहरेः स्मृतम्
स्वरासमण्डलक्रीडां वर्णय स्वयमेव च
श्रीकृष्णांशो भवान्साक्षाद्योगींद्राणां गुरोर्गुरुः
त्वयैव वर्णितौ पादौ विलीनौ तु युवां हरेः
नरश्च कार्त्तिकेयश्च श्रीकृष्णांशा वयं नव ।।4.9.
अहो गोलोकनाथस्य महिमा केन वर्ण्यते
सूकरो वामनः कल्किर्बौद्धः कपिलमीनकौ
कूर्मो नृसिंहो रामश्च श्वेतद्वीपविराड्विभुः
वैकुण्ठे कमलाकांतो रूपभेदाच्चतुर्भुजः
अस्यैव तेजो नित्यं च चित्ते कुर्वंति योगिनः
शृणु विप्र वर्णयामि यशोदानन्दयोस्तपः
वसूनां प्रवरो नन्दो नाम्ना द्रोणस्तपोधनः
रोहिणी सर्पमाता च कद्रूश्च सर्पकारिणी
एकदा च धरा द्रोणौ पर्वते गन्धमादने
चक्रतुश्च तपस्तत्र वर्षाणामयुतं मुने 4.9.
न ददर्श हरिं द्रोणो धरा चैव तपस्विनी
तौ मर्तुकामौ दृष्ट्वा च वाग्बभूवाशरीरिणी