प्रभाते चाह्निकं कृत्वा संपूज्य श्रीहरिं मुदा
वेदार्थं च समालोच्य संहितां च पुरातनीम्
उपवासे जागरणे व्रते किं वा फलं मुने 4.8.
स एव मुख्यकालश्च तत्र जातः स्वयं हरिः
जयं पुण्यं च कुरुते जयंती तेन संस्मृता
सर्वापवादः कालोऽयं प्रधानः सर्वसंमतः
तत्र जागरणं कृत्वा यश्चोपोष्य व्रतं चरेत्
वर्जनीया प्रयत्नेन सप्तमीसहिताष्टमी अविद्धायां कऋक्षायां जातो देवकिनंदनः
वेदवेदांगगुप्तेतिविशिष्टं मंगलक्षणे
तिथ्यंते च हरिं स्मृत्वा कृत्वा देवार्चनं व्रती
उपवासांगभूतं च फलदं सिद्धिकारणम्
अन्यथा फलहानिः स्यात्कृते धारणपारणे
निशायां पारणं कुर्याद्वर्जयित्वा महानिशाम् 4.8.
सर्वेषां संमतं कुर्यादृते वै रोहिणी व्रतम्
न कुर्याद्गर्भवासं च तत्र कृत्वा व्रतं व्रती
भवेद्बुधेंदुसंयुक्ता प्राजापत्यर्क्षसंयुता
व्रतं तत्र व्रती कुर्यात्पुंसां कोटिं समुद्धरेत्
कृतेनैवोपवासेन प्रीतो भवति माधवः
फलं ददाति दैत्यारिर्जयन्तीव्रतसंभवम्
कुर्वाणो वित्तशाठ्यं च लभते सदृशं फलम्
हन्यात्पुराकृतं पुण्यं चोपवासार्जितं फलम्
तस्मात्प्रयत्नतः कुर्यात्तिथिभांते च पारणम्
तृतीयेऽह्नि मुनिश्रेष्ठ पारणं कुरुते बुधः 4.8.
लभते ब्रह्महत्यां च तत्र भुक्त्वा च नारद
पुंसामभक्ष्यं शुद्धानामोदनस्य च का कथा
नाडीनां तदुभे सन्ध्ये दिवसाद्यंतसंज्ञिते
शतजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
स भवेन्मातृगामी च ब्रह्महत्याशतं लभेत्
अनर्हश्चाशुचिः शश्वद्दैवे पित्र्ये च कर्मणि