द्रौपदी कमलांशा च यज्ञकुंडसमुद्भवा
देवा गच्छंतु पृथिवीमंशेन भारहारकाः
इत्येवमुक्त्वा भगवान्विरराम च नारद
कृष्णस्य वामे वाग्देवी दक्षिणे कमलालया
गोप्यो गोपाश्च परितो राधा वक्षःस्थलस्थिता
शृणु नाथ प्रवक्ष्यामि किंकरीवचनं प्रभो
चक्षुर्निमीलनं कर्तुमशक्ता तव दर्शने 4.6.
कियत्कालांतरेणैव मेलनं मे त्वया सह
निमेषं च युगशतं भविता मे त्वया विना
मातरं पितरं बंधुं भ्रातरं भगिनीं सुतम्
करोषि मायया छन्ना मां चेन्मायेश भूतले
अनुक्षणं मम मनोमधुपो मधुसूदन
यत्रयत्र च यस्यां वा योनौ जन्म भवत्विदम्
कृष्णस्त्वं राधिकाऽहं च प्रेमसौभाग्यमावयोः
यथा तन्वा सह प्राणाः शरीरं छायया सह
चक्षुर्निमेषविच्छेदो भविता नावयोर्भुवि
मम प्राणैस्तव तनुः केन वा करुणा हरे 4.6.
स्त्रियः कतिविधाः संति पुरुषा वा पुरुष्टुत
तव देहार्धभागेन केन वाऽहं विनिर्मिता
ममात्मा मानसं प्राणास्त्वयि संस्थापिता यथा
अतो निमेषविरहादात्मनोर्विक्लवं मनः
इत्येवमुक्त्वा सा देवी तत्रैव सुरसंसदि
क्रोडे कृत्वा तु तां कृष्णो मुखं संमृज्य वाससा
श्रीकृष्ण उवाच शृणु देवि प्रवक्ष्यामि योगींद्राणां च दुर्लभम्
आधाराधेययोः सर्वं ब्रह्मांडं पश्य सुन्दरि
फलाधारं च पुष्पं च पुष्पाधारं च पल्लवम्
वृक्षाधारो ऽप्यंकुरश्च जीवशक्तिसमन्वितः 4.6.
शेषो वसुन्धराधारः शेषाधारो हि कच्छपः
ममाधारस्वरूपा त्वं त्वयि तिष्ठामि सांप्रतम्
त्वं शरीरस्वरूपाऽसि त्रिगुणाऽऽधाररूपिणी