उवाच कमलां कृष्णः स्मेराननसरोरुहः 4.6.
वैदर्भ्या उदरे जन्म लभ देवि सना तनि
ता देव्यः पार्वतीं दृष्ट्वा समुत्थाय त्वरान्विताः
विप्रेंद्र पार्वतीलक्ष्मीवागधिष्ठातृदेवताः
ताश्च संभाषयामासुः संप्रीत्या गोपकन्यकाः
श्रीकृष्णः पार्वतीं तत्र समुवाच जगत्पतिः
उदरे च यशोदायाः कल्याणी नंदरेतसा
ग्रामे ग्रामे च पूजां ते कारयिष्यामि भूतले
तत्राधिष्ठातृदेवीं त्वां पूजयिष्यंति मानवाः
त्वद्भूमिस्पर्शमात्रेण सूतिकामंदिरे शिवे
कंसदर्शन मात्रेण गमिष्यसि शिवांतिकम् 4.6.
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तूर्णमुवाच च षडाननम्
जांबवत्याश्च गर्भे च लभ जन्म सुरेश्वर
भारहारं करिष्यामि वसुधायाश्च निश्चितम्
तस्थुर्देवाश्च देव्यश्च गोपा गोप्यश्च नारद पुटांजलिर्जगत्कांतमुवाच विन यान्वितः
आज्ञां कुरु महाभाग कस्य कुत्र स्थलं भुवि
स भृत्यः सर्वदा भक्त ईश्वराज्ञां करोति यः
कुत्र कस्याभिदेयं च विषयं च महीतले
यत्र यस्यावकाशं च कथयामि विधानतः
शंबरस्य गृहे या च छायारूपेण संस्थिता 4.6.
भारती शोणितपुरे बाणपुत्री भविष्यति
मायया गर्भसंकर्षान्नाम्ना संकर्षणः प्रभुः
अर्द्धांशेनैव तुलसी लक्ष्मणा राज कन्यका
वसुंधरा सत्यभामा शैब्या देवी सरस्वती
सूर्यपत्नी रत्नमाला कलया च जगत्प्रभोः
दुर्गांशार्द्धाज्जांबवती महिषीणां दश स्मृताः
कैलासे शंकराज्ञा च बभूव पार्वतीं पुरा आलिंगनं देहि कांते नास्ति दोषो ममा ज्ञया
कथं शिवाज्ञा तां देवीं बभूव राधिकापते
श्वेतद्वीपात्स्वयं विष्णुर्जगाम शंकरालये
दृष्ट्वा गणेशं मुदितः समुवास सुखासने 4.6.