गत्वा नारायणो देवो विलीनः कृष्णविग्रहे
एतस्मिन्नन्तरे तत्र शातकुंभमयाद्रथात् 4.6.
आजगाम चतुर्बाहुर्वनमालाविभूषितः
सर्वालंकारशोभा ढ्यः सूर्यकोटिसमप्रभः
संविलीने हरेरंगे श्वेतद्वीपनिवासिनि
शुद्धस्फटिकसंकाशो नाम्ना संकर्षणः स्मृतः
आगतं तुष्टुवुः सर्वे दृष्ट्वा तं विष्णुवि ग्रहम्
सहस्रमूर्धा भक्त्या च प्रणनाम च नारद
लीनोऽहं कृष्णपादाब्जे बभूव फाल्गुनोऽवरः
एतस्मिन्नंतरे देवा ददृशू रथमुत्तमम्
मणींद्रसारसंयुक्तं वह्निशुद्धांशुकान्वितम् 4.6.
सद्रत्नसारकलशसमूहेन विराजितम्
सहस्रचक्रसंयुक्तं मनोयायि मनोहरम्
मुक्तामाणिक्यवज्राणां समूहेन समुज्ज्वलम्
देवानां दानवानां च रथानां प्रवरं मुने
पंचाशद्योजनोर्ध्वं च चतुर्योजनविस्तृतम्
तत्रस्थां ददृशुर्देवीं रत्नालंकारभूषिताम्
तेजःस्वरूपा मतुलां मूलप्रकृतिमीश्वरीम्
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्
रत्नेन्द्रसाररचितक्वणन्मञ्जीररंजिताम्
सद्रत्नसारकेयूरकरकंकणभूषिताम् 4.6.
नितंबकठिनश्रोणीं पीनोन्नतकुचानताम्
कज्जलोज्जलरेखाक्तशरत्पंकजलोच नाम्
मुक्तापंक्तिप्रभामुष्टदंतराजिविराजिताम्
पक्षींद्रचंचुनासाग्रगजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
सिंहपृष्ठसमारूढां सुताभ्यां सहितां मुदा
सुताभ्यां सहिता देवी समुवा स वराननाः
ननाम शंकरं धर्ममनंतं कमलोद्भवम्
आशिषं च ददुर्देवा वासयामासुरंतिके
तस्थुर्देवाः सभामध्ये देवस्य पुरतो हरेः