प्रतप्तस्वर्णवर्णाभामाच्छाद्य चारुविग्रहाम्
भूषितां भूषणैः सर्वैः सौंदर्येण विभूषितैः तुष्टुवुस्ते सुराः सर्वे पूर्णसर्वमनोरथाः।।4.6.
तव चरणसरोजे मन्मनश्चंचरीको भ्रमतु सततमीश प्रेमभक्त्या सरोजे
विषयमतिविनिंद्यं सृष्टिसंहाररूपमपनय तव भक्तिं देहि पादारविंदे
तव निजजनसार्द्धं संगमो मे मदीश भवतु विषयबंधच्छेदने तीक्ष्णखङ्गः। तव चरणसरोजे स्थानदानैकहेतुर्जनुषि जनुषि भक्तिं देहि पादारविन्दे
इत्येवं स्तवनं कृत्वा परिपूर्णैकसानसाः
सुराणां स्तवनं श्रुत्वा तानु वाच कृपानिधिः
शिवाश्रयाणां कुशलं प्रष्टुं युक्तं न सांप्रतम्
निश्चिंता भवतात्रैव का चिंता वो मयि स्थिते
युष्माकं यमभिप्रायं सर्वं जानामि निश्चितम्
महत्क्षुद्रं च यत्कर्म सर्वं कालकृतं सुराः
परिपक्वफलाः काले काले पक्वफलान्विताः 4.6.
स्वकर्मफलनिष्ठं च सर्वकालेऽप्युपस्थितम्
काले कार्यवशात्सर्वे भवंत्येवाप्रियाः प्रियाः
स्वकर्मफलपाकेन सर्वे कालवशं गताः
पृथिव्यां तत्क्षणेनैव सप्तमन्वतरं गतम्
कालचक्रं भ्रमत्येव मदीयं च दिवानिशम्
कीर्तिः पृथ्व्यां पुण्यमद्य कथामात्रावशेषितम्
बभूवुर्बहवो भूमौ महाबल पराक्रमाः
उपस्थितोऽपि कालोऽयं वातो वाति निरंतरम्
व्याधयः संति देहेषु मृत्युश्चरति जंतुषु
ब्राह्मण्यनिष्ठा विप्राश्च तपोनिष्ठास्तपोधनाः 4.6.
ते सर्वे मद्भयाद्भीताः स्वकर्मधर्मतत्पराः
देवाः कालस्य कालोऽहं विधाता धातुरेव च
ममाज्ञयाऽयं संहर्ता नाम्रा तेन हरः स्मृतः
ब्रह्मादितृणपर्यन्तं सर्वेषामहमीश्वरः
अहं यान्संहरिष्यामि कस्तेषामपि रक्षिता
सर्वेषामपि संहर्ता स्रष्टा पाताऽहमेव च
भक्ता ममानुगा नित्यं मत्पादार्चनतत्पराः
सर्वे नश्यंति ब्रह्माण्डे प्रभवंति पुनःपुनः