सर्वेश्वरः कालकालो मृत्योर्मृत्युः परात्परः
सर्वाभीष्टं च भर्त्तारं प्रदास्यति कृपानिधिः
इत्युक्त्वा कालपुरुषो विरराम च शौनक
ब्राह्मण उवाच कस्तेऽधुना च सन्देहस्तं पृच्छ कन्यके शुभे
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा हृष्टा मालावती सती
मालावत्युवाच तत्कारणं च विविधं सर्वं वेदे निरूपितम्
यतो न सञ्चरेद्व्याधिर्दुर्निवारोऽशुभावहः
यद्यत्पृष्मपृष्टं वा ज्ञातमज्ञातमेव वा
मालावतीवचः श्रुत्वा विप्ररूपी जनार्दनः
ब्राह्मण उवाच वेदवेदांगबीजस्य बीजं श्रीकृष्णमीश्वरम्
स ईशश्चतुरो वेदान्ससृजे मङ्गलालयान्
ऋग्यजुःसामाथर्वाख्यान्दृष्ट्वा वेदान्प्रजापतिः
कृत्वा तु पञ्चमं वेदं भास्कराय ददौ विभुः 1.16.
भास्करश्च स्वशिष्येभ्य आयुर्वेदं स्वसंहिताम्
तेषां नामानि विदुषां तन्त्राणि तत्कृतानि च
धन्वन्तरिर्दिवो दासः काशीराजोऽश्विनीसुतौ
जाबालो जाजलिः पैलः करथोऽगस्त्य एव च
चिकित्सातत्त्वविज्ञानं नाम तन्त्रं मनोहरम्
चिकित्सादर्पणं नाम दिवोदासश्चकार सः
चिकित्सासारतन्त्रं च श्रमघ्नं चाश्विनीसुतौ
चकार सहदेवश्च व्याधिसिन्धुविमर्दनम्
च्यवनो जीवदानं च चकार भगवानृषिः
सर्वसारं चन्द्रसुतो जाबालस्तन्त्रसारकम् 1.16.
पैलो निदानं करथस्तन्त्रं सर्वधरं परम्
चिकित्साशास्त्रबीजानि त न्त्राण्येतानि षोडश
मथित्वा ज्ञानमन्त्रेणैवायुर्वेदपयोनिधिम्
एतानि क्रमशो दृष्ट्वा दिव्यां भास्करसंहिताम्
व्याधेस्तत्त्वपरिज्ञानं वेदनायाश्च निग्रहः
आयुर्वेदस्य विज्ञाता चिकित्सासु यथार्थवित्
जनकः सर्वरोगाणां दुर्वारो दारुणो ज्वरः