परमं बीजं ब्रह्मणा विष्णुना शिवेन चान्यैश्च पूजितं, साक्षादात्मनैव स्वेच्छया विराजमानं, रूपिणं चारूपिणं, सर्वव्यापिनं प्रकाशस्वरूपं, सर्वाधिपतिं च तद्वै। स एव साक्षिभूतः, सर्वतो निवृत्तः, भक्तानुग्रहार्थं रूपधारणं करोति। स चतुर्विधं मुक्त्यवस्थां, सालोक्यादिकां, तु तुच्छां मन्यते। तस्य कृते ऐश्वर्यं मृत्कुड्यतुल्यं विनश्वरूपं मन्यते। यत्किञ्चिदल्पं जलबिन्दुसदृशं, तदपि न किंचित् मनसा अपि गणयति। श्रीकृष्णस्य परमं पदं विना दास्यं न प्रार्थयेत्। पूर्णब्रह्मणि सेवायाम् स्थितः सदा स्थिरो भवति। यः क्रीडया पित्र्यवंशशतं उद्धृत्य भक्त्या तान् उद्धरेत्, स कृष्णभक्तः तान् उद्धृत्य निश्चितं गोलोकं याति। तस्य यमः भीतो दत्तकाले तद्ग्रन्थे नामानि क्षिप्रं मुष्णाति। स मृत्युलोकं अतिक्रम्यानेन मार्गेण याति। कोटिजन्मार्जितानि पापानि अपि भीतानि भवन्ति। यद् यद् पूर्वकृतं शुभाशुभं कर्म, तानि सर्वाणि त्यक्त्वा, जरामृत्यू तस्य चक्रभीत्या पलायेतः। स निर्भयः स्वमानुषदेहं त्यक्त्वा गोलोकं याति। यावत् श्रीकृष्णः गोलोके तिष्ठति, तावद् भक्तः अपि तत्रैव नित्यं वसति। ततः ब्राह्मणः उवाच—अहं सर्वरोगोपचारविद्, भिषगस्मि। सप्ताहेन रोगपीडितः मृतवत् वा म्रियते चेत्, अहं राजमृत्युम्, यमं, कालं, च रोगं समानेतुम् अशकम्। अतः रोगः देहिनां देहेषु न सञ्चरति। तस्मात् पापबीजं रोगस्य न व्याप्यते। अथवा, यः योगेन वा तपसा वा शरीरं त्यजति— ब्राह्मणस्य वचनं श्रुत्वा, समृद्धा मालावती स्थिरा बभूव। मालावती उवाच—यद्यपि त्वं वयसि अतीव तरुणः, तथापि योगकुशलानां मध्ये तव विज्ञानं परमं। त्वया प्रतिज्ञातं प्रियं जीवयितुम्। अनन्तरं, वेदविदां श्रेष्ठः मम प्रियं जीवयिष्यति। सभायां, तस्य प्रियस्य जीवतः, तस्य उग्रस्य साक्षात्सन्निधौ— एते देवाः ब्रह्मादयः, ये च सभायाम् उपविष्टाः। यदि स्त्री स्वपतेर् रक्षणं करोति, तदा तं कोऽपि न हिंसितुं शक्नोति। एवं देवेषु न सामर्थ्यं, न इन्द्रस्य, न ब्रह्मणः, न रुद्रस्य अपि। पतिः कर्ता, ग्राही, भर्ता, पोषिता, रक्षिता च। या कन्या कुलजा पत्युः वशगा— पुनः, या दुष्टस्त्री, अधमास्त्री, अन्यं नरं सेवते—अहं उपबर्हणस्य पत्नी, चित्ररथस्य च पुत्री। त्वं वेदविदां श्रेष्ठः, सर्वकालमापनयितुं समर्थः। मालावत्याः वचनं श्रुत्वा, वेदविदां श्रेष्ठः— प्रथमं, साध्वी मालती मृत्युं कन्यां ददर्श। सा हृष्टा, षड्भुजा, शान्ता, करुणासंयुता, महापतिव्रता आसीत्। सा पतिव्रता कालं नारायणांशं पुरतः स्थितं ददर्श।