यः भक्तियुक्तः भृगुणा रचितं स्तोत्रं पठति, स त्रैलोक्ये पूजितः तत्र विजयी भवति। तस्मिन्नेव समये धर्मधारकाणां श्रेष्ठः ब्रह्मा भृगुं संबोधितवान्। ब्रह्मा उवाच—सुचन्द्रस्य विजयस्य च व्रतसंपादनस्य कारणं किम्? तदा ब्रह्मा अवदत्—दुर्वाससा महात्मना पूर्वं दत्तः दशाक्षरः मंत्रः अस्ति। भद्रकालीस्य कवचं च, यत् सुरेष्वपि दुर्लभं, तेन रक्षितम्। तत् कवचं अतीव पूजनीयम्, उत्तमं च, त्रैलोक्यविजयस्य कारणम्। भृगुः भिक्षार्थं गत्वा राज्ञे याचेत। स राजा नूनं स्वप्राणं, कवचं, मंत्रं च सर्वं दास्यति। ततः भृगुः यतिवेषधारी राजा समीपं गतः। स राजा परमश्रद्धया तं मंत्रं कवचं च दत्त्वा तुष्टः अभवत्। ततः श्रोतुमिच्छामि—कवचं च दशाक्षरं च मंत्रं। नारायणः उवाच—कवचं त्रैलोक्ये दुर्लभं, गोपनीयम्। दशाक्षरं मंत्रं—ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं कालिकायै स्वाहा। तस्य जपेन शतसहस्रं सिद्धिः प्राचीनकाले प्राप्ता। कवचसहितं सिद्धिं लब्ध्वा, स आयोध्यां प्राप्तवान्। नारदः उवाच—भगवन्, कवचं श्रोतुमिच्छामि। नारायणः प्रत्युवाच—यत् पूर्वं नारायणेन करुणया त्रिशूलधारिणे दत्तम्, त्रिपुरविनाशाय शिवस्य विजयाय, यत् दुर्वाससा महात्मना सुचन्द्राय दत्तम्। ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं कालिकायै स्वाहा—एतद् मम शिरः रक्षतु। ॐ ह्रीं त्रिलोचने स्वाहा—एतद् मम नासिकां सदा रक्षतु। 'क्लीं' अक्षरं कालिकायै स्वाहा—मम ओष्ठयुग्मं रक्षतु। ॐ ह्रीं कालिकायै स्वाहा—मम कर्णयुग्मं सदा रक्षतु। ॐ क्रीं कालिकायै स्वाहा—मम उरः सदा रक्षतु। ॐ ह्रीं कालिकायै स्वाहा—मम पृष्ठं सदा रक्षतु। ॐ ह्रीं क्लीं मुंडमालिन्यै स्वाहा—मम पादौ सदा रक्षतु। पूर्वे महाकाली रक्षतु, आग्नेये रक्तदन्तिका। पश्चिमे श्यामा रक्षतु, वायव्ये चण्डिका। ऊर्ध्वे लोलजिह्वा रक्षतु, अधस्तात् माया च अन्याः सदा रक्षन्तु। एवं पुत्र, सर्वमंत्रसमूहस्वरूपं ते उक्तम्। सुचन्द्रः सप्तद्वीपाधिपः तस्य प्रभावेन सर्वसिद्धिप्राप्तः। प्रचेतसः लोमशः च तेन सिद्धौ प्राप्तौ। कवचसिद्ध्युक्तः सर्वसिद्धिपति भवति; कवचस्य षोडशभागोऽपि दुर्लभः। कवचं न जानन् यः कालिं जगदम्बां पूजयति— एवं सप्तत्रिंशोऽध्यायः "भद्रकालीकवचवर्णनं" नाम, तृतीयखण्डे, गणपतिखण्डे, नारदनारायणसंवादे, श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे समाप्तः। नारायणः पुनः उवाच—पुष्कराक्षः त्र्यक्षौहिण्याः सेनया सह आगतः। स महान् राजा, सूर्यवंशोद्भवः, सुचन्द्रस्य पुत्रः। तस्य ग्रीवायां महालक्ष्मीकवचं मनोहारी विराजितम्।