धनाढ्यानां बलं धनमेव, विशेषतः शुद्धात्मनां सदा। हिंसकानां तु हिंसैव बलम्, पतिव्रतानां स्त्रीणां पतिसेवनमेव शक्तिरिति स्मृतम्। गार्हस्थ्यानां धर्मो बलम्, सेवकानां राजसेवने शक्तिरस्ति। तपस्विनां सदाचारः परं बलम्, त्यागिनां त्याग एव महाशक्तिरिति कथ्यते। पुण्यात्मनां पुण्यमेव बलम्, प्रजाजनस्य राजैव शक्तिः। वनस्पतीनां जलं बलम्, मत्स्यानां जलमेव शक्तिरिति विद्वांसः प्राहुः। एवं धर्मवाक्यं श्रुत्वा, रणभूमौ राजा युद्धं न्यवर्तत। तदा रामस्य भ्रातरः सर्वे तीक्ष्णखड्गायुधधारिणः युद्धाय सज्जा अभवन्। तान् युद्धोत्सुकान् दृष्ट्वा, वीर्यवान् मत्स्यराजः बाणवृष्ट्या तानपि निरोद्धुम् अयतत। स राजा दिव्यास्त्रं शतसूर्यसमप्रभं प्रक्षिप्तवान्। मुनिवर! तदा ऋषयः अपि दिव्यास्त्रेण राज्ञः धनुषं सह बाणेन छित्त्वा, राजानं शस्त्रन्यासे स्थितं दृष्ट्वा हर्षपूर्णा अभवन्। यदा शूलं क्षिप्तं, तदा आकाशवाणी श्रूयते स्म। शिवस्य दिव्यकवचं यद् दुर्वाससा दत्तं पूर्वं, तद् जीवनदं कवचं राजानं प्रति याचस्व। तदा शूलाघातेन राज्ञः शरीरं शतधा भग्नम्। जामदग्न्यसुतः महात्मा तस्मात् राज्ञः कवचं याचितवान्। तत् कवचं गृहीत्वा, स शूलप्रहारं चकार; स महाबलवान् पुण्यशीलः सोमवंशसम्भवः। नारदः उवाच— भगवन् नारायण, श्रोतुम् इच्छामि। नारायणः प्रत्युवाच— एतत् 'विश्वविजय' इत्याख्यं सर्वाङ्गरक्षणं च। पूर्वं दुर्वाससा स मीनराजाय दत्तम्। यावत् तद् कवचं शरीरे तिष्ठति, तावत् जीवतो मृत्युः नास्ति। तस्य जपधारणाभ्यां बाणः शीघ्रं शिवपदं प्राप्तवान्। वीराणां श्रेष्ठः वीरभद्रः तस्य धारणेन सम्भुः अभवत्। हिरण्याक्षः अपि तस्य धारणेन विजयी अभवत्। जैगिषव्यः महायोगी, अगस्त्यः, पुलस्त्यः च, जपधारणाभ्यां सर्वत्र पूज्यताम् अगच्छन्। एवं कवचस्य महिमा श्रुत्वा, तस्य मन्त्राः अपि कीर्त्यन्ते— 'ॐ नमः शिवाय' इति मन्त्रः मम शिरः सदा रक्षतु। 'ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं शिवाय स्वाहा' इति नेत्रयोः सदा रक्षां करोतु। 'ॐ नमः शिवाय शान्ताय स्वाहा' इति कण्ठं सदा रक्षतु। 'ॐ ह्रीं श्रीं पञ्चवक्त्राय स्वाहा' इति दन्तान् सदा रक्षतु। 'ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं त्रिनेत्राय स्वाहा' इति केशान् सदा रक्षतु। 'ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं म AIM रुद्राय स्वाहा' इति नाभिं सदा रक्षतु। 'ॐ ह्रीं क्लीं मृत्युञ्जयाय स्वाहा' इति भ्रूवल्ली बाहू च सदा रक्षेत्। 'ॐ ह्रीं ईश्वराय स्वाहा' इति उदरं सदा रक्षतु। 'ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं ईश्वराय स्वाहा' इति हस्तौ रक्षेत्। 'ॐ ह्रीं श्रीं भूतनाथाय स्वाहा' इति पादौ सदा रक्षतु। दिग्बन्धनं च— पूर्वे भूतनाथः रक्षतु, आग्नेये शङ्करः, पश्चिमे खण्डपरशुः, वायव्ये चन्द्रशेखरः। ऊर्ध्वे मृडः सदा रक्षतु, अधस्तात् मृत्युञ्जयः स्वयमेव रक्षतु। एवं धर्मयुक्तया, कवचमहिम्ना च, सर्वे सुखिनः सन्तु, सर्वदा शिवरक्षणं लभन्तामिति।