सन्तः पुण्यशीलाः तव नाम स्मरन्ति, साधवः तदपि पठन्ति, ऋषयश्च हर्षेण गायन्ति। त्वं दुःखितान्, अनाथान्, शरणागतान् उद्धर्तुमेव निरतः। भगवन्, मम पूजाऽपि पुत्रस्य शापेन विघ्निता। हे प्रभो, सर्वं विश्वे अधिकारं पूर्वं त्वया दत्तम्। महादेवः उवाच—पूर्वं पुष्करे शतमन्वन्तरं तपसा यत् पुण्यम्, तेन—यद् ऐश्वर्यं, धनं, ज्ञानं, वीर्यं वा—यद् अज्ञातम्, गुह्यं, परमं, दुष्प्राप्यं च—सर्वं लब्धम्। अहो, पतिव्रतायाः शक्तिः सर्वेषां तेजः अतिवर्तते। धर्मः उवाच—एष धर्मः पूर्वं त्वया स्थापितः, भगवन्। सप्तमन्वन्तरं तपसा यत् पुण्यम्, तेन सर्वं लब्धम्, हे परमेश्वर। देवाः ऊचुः—माधव, इदानीं स्त्रीशापेन सर्वं नष्टम्। एवं उक्त्वा, ते सर्वे तत्र स्थिता, संयता, भयेन आक्रान्ताः। ततः उक्तम्—यूयं तस्मिन् मूलकारणे गच्छत; जनार्दनः ब्राह्मणरूपं गृहीत्वा स्थितः। तद्वचनं श्रुत्वा, देवाः हृष्टचित्ताः, उत्साहयुक्ताः, तत्र जग्मुः। तत्र देवाः तां एव देवीं मालावतीं दृष्टवन्तः, सा पतिव्रतायाः धर्मे स्थिता। सा अग्निशुद्धवस्त्रधारिणी, सिन्दूरबिन्दुना भूषिता। तस्या दीप्तिः दीर्घकालसंचिता, पतिसेवायाः महापुण्येन। सा शववक्षसि उपविष्टा, योगमुद्रां साधयन्ती। तस्याः अङ्गुष्ठतर्जनीमूलैः शुद्धस्फटिकमालां धारयन्ती। सा चम्पकवर्णा, बिम्बाधराः, रत्नैः विभूषिता। तस्याः विस्तीर्णश्रोणिः, गुरुभारयुक्ता, उरूस्तनौ च पूर्णौ। तां रूपेण दृष्ट्वा, देवाः विस्मयेन पूर्णाः। सौतिः उवाच—ते मालावत्याः निकेतनं जग्मुः, या परममङ्गलप्रदा। देवदर्शनं दृष्ट्वा, मालावती व्रते स्थिता, प्रणम्य तस्थौ। तस्मिन्नन्तरे कश्चन ब्राह्मणबालः तत्र प्रादुरभवत्। तेन दण्डछत्रधारी, शुक्लवस्त्रधारी, दीप्ततिलकधारी। तस्य सर्वाङ्गं चन्दनलेपनं, ब्रह्मतेजसा दीप्तिमान्। स सवितारमिव तारामध्ये सभायां उपविष्टः। ब्राह्मणः उवाच—कर्मणा केन सृष्टिकर्ता स्वयं तिष्ठति? अत्र सर्वशक्तिमान् शम्भुः सर्वविश्वविनाशकः अस्ति। सूर्यः कथं, चन्द्रः कथं, अग्निः कथं अत्र स्थिताः? हे मालावति, तव अङ्के शवः अतिदुष्क्षीणः, हे निष्पापे। एवं उक्त्वा, स मुनिः सभायाम् मौनं जग्राह। मालावती उवाच—यः पुष्पजलार्पणं करोति, तेन देवाः तुष्टाः, हरिः अपि तुष्टः। भगवन्, दुःखितस्य प्रार्थनां शृणु। अहं उपबर्हणस्य पत्नी, चित्ररथस्य च दुहिता। दिव्यं लक्षवर्षं रम्येषु स्थलेषु सुखेन वासं कृतवती। प्रिय, पतिसत्कृत्ये स्त्रीणां स्निग्धता सर्वासां तुल्या, हे मुने श्रेष्ठ। अकस्मात् ब्रह्मशापेन मम पतिः प्राणान् त्यक्तवान्। सर्वे जनाः स्वस्वकर्मसु प्रवृत्ताः पृथिव्यां।