स तु भृगुः पुष्पशय्यायां सेवकैरुपचारितः सुखेन निद्राम् आसादितवान्। रात्रिः समाप्तायाम्, स भृगुः दिव्यं स्वप्नं ददर्श। स्वप्ने सः गजान्, अश्वान्, पर्वतान्, प्रासादान्, गौः, फलैः पूर्णवृक्षान् आरोहति स्म। सन्दलसुगन्धितनावम् अधिरोहति स्म। तत्र स्वदेहं मलमूत्रेन लिप्तं, वसास्रावेन आच्छन्नं अपि ददर्श। तदा सः सरित्पुलिनमध्यम् विशालैः पद्मपत्रैः परिवृतम् आत्मानम् अपश्यत्। तत्र ताम्बूलभक्षणं, ब्राह्मणानां आशीर्वादं च सः अनुभूतवान्। पक्वफलानि, दुग्धम्, शर्करायुक्तं तिक्तं खाद्यं च उपभुक्तवान्। सः जालूकां, वृश्चिकं, मत्स्यं, सर्पं च आत्मसमीपे ददर्श। ततः सः चन्द्रसूर्यवृत्तमध्ये स्थितं स्वं ददर्श। तत्र शोभनाभरणभूषितां कन्यां, प्रसन्नवदनं ब्राह्मणं च अपश्यत्। फलपुष्पयुक्तवृक्षम्, देवप्रतिमाम्, राजानम् च ददर्श। पीतवस्त्रधारिण्यः स्त्रियः, मणिभूषिताभरणाः अपि तत्र दृष्टाः। शङ्खः, स्फटिकः, श्वेतमालिका, मुक्ताः, चन्दनं च तत्र आसीत्। गजः, वृषभः, सर्पः, श्वेतचामरम् अपि तत्र दृष्टम्। नवरत्नमण्डितरथः, मालतीपुष्पमालया भूषितः अपि तत्र आसीत्। पद्मरज्जुः, पूर्णकलशः, दधि, लाजाः, सर्पिः, मधु च तत्र दृष्टम्। शारङ्गकाकाः, हंसपङ्क्तिः, व्रतनिष्ठस्त्रीपङ्क्तिः अपि तत्र आसीत्। द्विजगणः मण्डपे उपविष्टः, हरहरिपूजनं कुर्वन्तः तत्र ददर्श। अमृतवृष्टिः, पत्रवृष्टिः, फलवृष्टिः च अनवरतम् आसीत्। तत्र ताजा मांसम्, जीवन् मत्स्यः, मयूरः, श्वेतकपोतः च दृष्टः। कपोतः, शुकः, काकः, शङ्खः, सारिका, चाटका च तत्र आसीत्। गौः पीतवर्णरञ्जनम्, हरिद्रा, श्वेतधान्यसमूहः च उत्तमः तत्र दृष्टः। देवालयसमूहः, पूजितशिवलिङ्गः तत्र दृष्टः। यवगोधूमपिष्टजन्यं विविधं खाद्यं च तत्र आसीत्। दिव्यवस्त्रधारिणः, मणिभूषिताः च तत्र दृष्टाः। नर्तकीं ददर्श, रक्तमद्यं च पीतवान्। पीतवर्णपक्षिणां, मानवानां च तत्र दर्शनम् आसीत्। सहसा शृङ्खलाभिः बद्धः, शस्त्रपीडितः, पुनः आत्मानम् एव ददर्श। सः स्वप्नेन अतिसन्तुष्टः प्रातःकृत्यं समारभत्। नारायणः उवाच— ततः भृगुः कर्तवीर्याश्रमं प्रति दूतं प्रेषितवान्। दूतः शीघ्रं गत्वा राजसभायाम् कर्तवीर्यं ददर्श। रामदूतः उवाच— भृगुः भ्रातृभिः सह तत्र आगन्तव्यः। हे महाबाहो, स्वजनैः सह युद्धं कुर्यात्। एवं उक्त्वा रामदूतः रामस्य समीपम् अपि गतवान्। जीवितेश्वरं युद्धाय गच्छन्तम् दृष्ट्वा सा मनोरमा— राजा मनोरमां हृष्टवदनं दृष्ट्वा। कर्तवीर्यार्जुनः उवाच— नर्मदातटस्थः स भ्रातृभिः सह युद्धाय स्थितः। शंकरात् अस्त्रं, हरिमन्त्रं कवचं च प्राप्त्वा, सः भूमिं सप्तत्रिःवारं निर्जनराज्यं कर्तुम् इच्छति। मम प्राणाः कम्पन्ति, मनः पुनःपुनः विक्षिप्यते।