गोलोकस्य रत्नमये शतशृङ्गे महागिरौ विराजते परमशान्तः सर्वाङ्गपूर्णः मोहनीयश्च श्रीराधाकान्तः। यः कश्चन एषं स्तोत्रं श्रीकृष्णस्य त्रिसन्ध्यायां पठति, स तस्य स्तोत्रस्य प्रसादेन हरिसेवान्ते भगवद्भक्तिं च प्राप्नोति। सर्वसिद्धीनामपि ईश्वरः शान्तः सन् अन्ते हरिधाम प्राप्नोति। स जीवन्मुक्तः कृष्णभक्त एव न संशयः। स षड्विद्यावित् दशबलसम्पन्नः इच्छया सञ्चरन् कृष्णकृपया नित्यं कल्पवृक्षवत् भवति। एवं स्तोत्रमिदं प्रोक्तं, तात! अद्य त्वं पुष्करं गच्छ। पृथ्वीं त्रिसप्तकृत्वः राजविहीनां कुरु यथेष्टम्। नारायण उवाच—स तु पुष्करतीर्थं गत्वा मन्त्रसिद्धिं सम्पादितवान्। स मासमेकं निराहारः भक्तिपरिपूर्णः स्थितवान्। तदा नेत्रौ विवृत्य स आकाशं दीप्तिमन्तं ददर्श। तस्य तेजोमण्डलमध्यभागे रत्नमयं रथं सस्मराम। तत्र स सुमधुरस्मितं भक्तवत्सलमुखं कृपापूरितं च ददर्श। स उवाच—पृथ्वीं त्रिसप्तकृत्वः राजविहीनां करिष्यामि नूनम्। त्वत्पदपद्मसेवा दुर्लभा नित्यदा मे देहि। भृगुः प्रणम्य तं परमार्थधाम जगाम। स स्वप्ने कामानपि पूरयन्तं हर्षवर्धनं च ददर्श; सर्वबान्धवैः सह संवाद्य स्वगृहे सुखेन वसति स्म। स स्वशिष्येभ्यः पितुः शिष्येभ्यश्च भ्रातृभ्यः सम्बन्धिभ्यश्च स्वकृतपूर्ववर्तमानकार्याणि शुभे क्षणे क्रमशः आख्यातवान्। रामः शुभलक्ष्णानि दृष्ट्वा विजयसूचनानि श्रुतवान्। निर्गमनसमये स मुनिः पुरतः सहसा दिव्यं शब्दं श्रुतवान्—'जयस्ते भवतु' इति। एवं विविधानि शुभलिङ्गानि श्रुत्वा स भाग्यवान् प्रस्थितवान्। मार्गे स पतिव्रतानां धर्मपत्नीं दीपवतीं च पुत्रवत्सलां ददर्श। शिवं पार्वतीं पूर्णकलशं शारिकां नकुलं च अपि स पश्यति स्म। कृष्णमृगं गजं सिंहं अश्वं नदीं द्वीपं च अपि स ददर्श। मयूरं खञ्जरीटकं शंखं चटकेकं च अपि स पश्यति स्म। विद्युतं इन्द्रधनुषं सूर्यं सौरतेजश्च अपि तेन दृष्टम्। पद्मरागं रजतं मुक्तां मुख्यरत्नं प्रवालं च स पश्यति स्म। पत्रं ध्वजं छत्रं दर्पणं श्वेतचामरं च अपि स ददर्श। क्षीरं घृतं पूगीफलं अमृतं पायसं च अपि स पश्यति स्म। मृग्यं वृषभं मेंषं पर्वतशूकरं च अपि स पश्यति स्म। मुष्कं व्यजनं जलं हरिद्रा तीर्थमृत्तिकां च अपि स पश्यति स्म। मृगं गणिकां भ्रमरं कर्पूरं पीतवस्त्रिणं च अपि स पश्यति स्म। गोशालां गोमार्गं शोभनां गोशालां शुभगत्याः गाः च अपि स पश्यति स्म। ताम्रं स्फटिकं पूज्यवस्तूनि कुम्कुमं माल्यं चन्दनं च अपि स पश्यति स्म। सुमनोहरगन्धवायुः ब्राह्मणस्य शुभाशीर्वादः च अपि तेन लब्धः। एवं शुभलिङ्गानि ज्ञात्वा हर्षपूर्णः स प्रस्थितवान्। स पॉलस्त्यस्य तपोवनं सुगन्धवायुभिः पूरितं प्राप।