महादेवः उवाच— अस्पृश्यं सर्वकारणं परमात्मानं नमामि। स देवः स्थूलात् स्थूलतरः, सूक्ष्मात् सूक्ष्मतरः, परमः च। सः साकारः च निराकारः च, सगुणः च निर्गुणः च, भगवान् एव। तस्य रूपं अतीव सुन्दरं, अनुपमं, सर्वत्र व्यापि च। सः स्वयमेव कर्तृत्वस्य स्वरूपं, सर्वकर्मणां साक्षी च अस्ति। स्वांशेन स्वरूपभेदेन च सः सृष्टिकर्ता, पालनकर्ता, संहारकर्ता च। सः एव प्रकृतिस्वरूपः, स्वमायया पुरुषः च। स्वमायया एव सः स्त्रीरूपं, पुंरूपं, नपुंसकं च धारयति। सः सर्वदुःखनाशकः, सर्वकारणानां कारणं च। तेजस्विषु सः सूर्यः, सर्वेषु जातिषु वह्निः पातालस्थः। रुद्रेषु, वैष्णवेषु, मुनिषु च शंकरः सः। प्रजापतिषु ब्रह्मा, सिद्धेषु कपिलः एव। देवेषु विष्णुः, देविषु प्रकृतिः, स्त्रीषु शतरूपा—बहुरूपं तम् नमामि। ऋतुषु वसन्तः, मासेषु मार्गशीर्षः। नद्यः मध्ये सागरः, पर्वतेषु हिमालयः। पत्रेषु तुलसीपत्रं, दारुषु चन्दनम्। पुष्पेषु पारिजातः, धान्येषु तण्डुलः। गजेन्द्रेषु ऐरावतः, पक्षिषु गरुडः। तेजस्विषु सुवर्णं, धान्येषु यवः। यक्षेषु कुबेरः, ग्रहेषु बृहस्पतिः। वेदसमूहेषु शास्त्रं, विद्वत्सु सरस्वती। मन्त्रेषु विष्णुमन्त्रः, तीर्थेषु गङ्गा। बलवतां मध्ये बलं, शीघ्रगामिषु मनः। आचार्येषु ज्ञानदाता, बान्धवेषु मातृरूपः, मित्रेषु जन्मदाता—तम् सारं नमामि। शिल्पिषु विश्वकर्मा, रम्येषु कामः। प्रियतमे पुत्ररूपः, नराणां मध्ये राजरूपः। धर्मबीजेषु धर्मः, वेदेषु सामवेदः। आपः मध्ये शीतलत्वस्य सारः, पृथिव्यां गन्धरूपः। यज्ञेषु राजसूयः, छन्दः मध्ये गायत्री। गवां मध्ये क्षीररूपः, शुद्धेषु शुद्धिः। तृणेषु कुशरूपः, शत्रुषु रोगः। तेजोऽरूपः, ज्ञानरूपः, सर्वरूपमहान्। धारयिषु वायुः, नित्यरूपधारिषु आत्मा। यद् वेदैः निर्दिष्टुं न शक्यते, यस्य स्तुतिं न कश्चन पण्डितः कर्तुं समर्थः। यस्य स्तुतिं वेदाः न शक्नुवन्ति, सरस्वती अपि वाचालुका न भवति। शुद्धप्रभास्वरूपः, भक्तवत्सलः। द्विभुजः कुमारः, अधरस्य निकटे वेणुं वहन्, हृष्टः सस्मितः। राधया दत्तां ताम्बूलं भुक्तवान्, मनोहरदर्शनः। रत्नाभरणैः भूषितः, श्वेतचामरैः सेवितः। सुन्दरवृन्दावनमध्यभागे, रासरमणीयतायाः आकाङ्क्षया स्थितः।