ब्रह्मा उवाच— भक्तवत्सल त्वां स्तोतुमिच्छामि। त्वमेव त्रैलोक्यचक्षुः, सर्वेश्वरः, पापविनाशकः। त्वं कर्मफलदाता, कर्मबीजः, करुणासमुद्रः। ब्रह्मविष्णुमहेश्वरांशः, त्रिगुणात्मकः, सुखदः, मुक्तिदः, सारः, भक्तिदः, सर्वकामप्रदः। त्वं सर्वेश्वरः, सर्वरूपः, सर्वकर्मसाक्षी। त्वमेव नित्यं रसरूपः, पश्चादपि रसरूपः, सर्वसिद्धिप्रदः। अयं स्तोत्रराजः मया गूढतमः, परः, रहस्यानां रहस्यमुक्तः। यः कश्चनान्धः, कुष्ठी, दरिद्रः, रोगी, दुःखितः, भीतः, कलियुगेन पीडितः, महान् कुष्ठपीडितः, पतितः, चक्षुषो हीनः, महान् व्रणयुक्तः, स एतत् स्तोत्रं शृणुयात् मासमेकं हविर्भोजनं च कुर्यात्, स निश्चितं मुक्तो भवति। एवं त्वरया पुष्करं गतौ तयोः पुत्रौ सूर्यं पूजितवन्तौ। तं दिवाकरं सेव्य, तौ उभौ रोगमुक्तौ अभवताम्। स एव विघ्ननाशकः, सारः, विघ्नेश्वरः, विघ्नविनाशकः। नारद उवाच— भगवन्, केवलं तव तेजसा बलश्च मम प्रश्नश्च श्रोतुमर्हसि। यद्विघ्ननाशकः स्वयं विघ्नं प्राप इति अद्भुतं श्रुतवानस्मि। अधुना तं परमसंशयापनोदनं श्रोतुमिच्छामि। पद्मयोने, अन्येषां बहूनां सत्तवानां मध्ये— श्रीनारायण उवाच— एष रहस्यं सर्वेषु पुराणेषु, वेदेषु च दुर्लभतरम्। सर्वदुःखनिवारणं, सर्वसमृद्धिकरं, महालक्ष्म्याः आचरितं, सर्वमङ्गलानां मङ्गलतमम्। शृणु प्रिय, पुरातनं चरितं कथयामि। कदाचित् महेन्द्रः पुष्पभद्रातटं गतवान्। तत्र रम्ये पुष्पोद्यानवाटिकायां, दीर्घावासयोग्ये स्थले, यत्र भ्रमरनिनादैः, कोकिलस्वरैः च वायुः पूरितः। तत्र स चन्द्रलोकात् आगतां रम्भां दृष्टवान्। सा कामितक्रीडायै मदनाश्रमं ययौ। सा तन्वङ्गी, सुशोभनदन्ती, श्यामवर्णा, बिम्बाधराः, पद्मोपमा। तस्या मुखं शरदिन्दुवत् स्मितयुक्तं, मनोहरदृष्टिपातयुक्तं च। सा वह्निपवित्रवस्त्रधारिणी, रत्नाभरणभूषिता। तस्याः नेत्रे अञ्जनदीप्ते, वर्णः नीलोत्पलदलसन्निभः। तस्या उरसो अतीव उन्नते, स्थिरे, पत्रराजसदृशे। सर्वालङ्कारसम्पन्ना, सुरूपवस्त्रधारिणी, सुभगा, रतिसंयुक्ता। सा सुराङ्गनासु श्रेष्ठा, अतीव सुन्दरी, नित्ययौवनयुक्ता। तां विभूषितां दृष्ट्वा, तस्याः कटाक्षेण स पीडितः। इन्द्र उवाच— सुन्दरी, सुभगे, चिरकालानन्तरं त्वां दृष्टवानस्मि। अहमेव तव नाम पूर्वं श्रुत्वा त्वां अन्वेषयन् आगतः। कः सुरभिं जलं कामयमानः क्लिन्नजलं वाञ्छेत्? कः सुधां कामयमानः मद्यं इच्छेत्? कः क्षीरार्थी दूषितं जलं वाञ्छेत्? स्वर्गवासी न नरकं वाञ्छति, रसानुरागी न कुत्सितं भोजनं। कः रत्नाभरणं परित्यज्य लौहाभरणं वाञ्छेत्? कः त्वां, महामतिं, परित्यज्य, मूढः, अन्यत्र गन्तुमिच्छेत्? एवं श्रीमद्भागवतपुराणे ब्रह्मविवर्ते स्तोत्रराजमहात्म्यं, विघ्नेश्वरचरितं, महेन्द्ररम्भासंवादश्च प्रवहन्ति।