भारते मुनयः सर्वे जीवन्मुक्ताः च, एतत् कवचं धारयित्वा मोक्षं प्राप्तवन्तः। ये कवचं धारयन्ति, तेषां मृत्युः भयात् समीपं न आगच्छति। शतसहस्रं जपं कृत्वा, कवचं सिद्धं भवति। यः सिद्धं कवचं धारयति, स भूमौ वाक्पटुः दीर्घायुः च भवति। एषः पुष्पमाला-मन्त्रः, पुण्यः शुभः कवचं, वरदं अस्ति। भूत-पिशाच-राक्षस-ग्रह-ब्रह्मराक्षसाः, शिशुहराः ग्रहाः क्षेत्रपालादयः, व्याधयः दुःखानि भयानि च, एतत् कवचं धारयन्तं न बाधन्ति। एषः कवचः गुरुभक्ताय शिष्याय सच्चरित्राय प्रकाश्यः। संसारमोहनाशनस्य अस्य कवचस्य धर्मार्थकाममोक्षेषु प्रयोगं प्रजापतिः उपदिष्टवान्। मुने, सर्वेषां कवचानां सारः अयं, द्वात्रिंशाक्षर-मन्त्रः मम ललाटं नित्यं रक्षतु। "ॐ ह्रीं क्लीं श्रीं गा" इति मन्त्रः नेत्रे नित्यं रक्षतु। "ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं" इति परममन्त्रः नासिका नित्यं रक्षतु, षोडशाक्षर-मन्त्रः दन्तं तालु जिह्वां च रक्षतु। "ॐ लं श्रीं लम्बोदराय स्वाहा" इति मन्त्रः कपोलौ नित्यं रक्षतु। "ॐ श्रीं गं गजाननाय स्वाहा" इति मन्त्रः स्कन्धौ रक्षतु। "ॐ क्लीं ह्रीं" इति मन्त्रः अस्थिसंस्थानं वक्षः च रक्षतु। पूर्वे लम्बोदरः रक्षतु, आग्नेये विघ्ननायकः। पश्चिमे पार्वतीपुत्रः, वायव्ये शंकरपुत्रः। ईशाने एकदन्तः, ऊर्ध्वे हेरम्बः रक्षतु। स्वप्ने जागरे योगिगुरुः रक्षतु। एवमर्थं सर्वमन्त्रसमूहसारं तव कथितं। एकदा श्रीकृष्णः गोलोके रासमण्डले एतत् दत्तवान्। त्वां दत्तं, परन्तु सर्वेभ्यः न दातव्यम्। यः गुरुम् पूज्य सम्यक् कवचं धारयति, स सहस्राश्वमेधस्य शतवाजपेयस्य च पुण्यं लभते। यः शंकरपुत्रं पूजयति, कवचं न जानाति, तस्य पूजायाः फलम् न भवति। संसारमोहनाम्ना कवचं इति, देवाः परमसुखसम्पन्नाः तत्र स्थिताः। नारायणः उवाचः—गन्धर्वाः मुनयः पर्वताः च महोत्सवम् अपश्यन्। तस्मिन् काले दुर्गा, हसितपद्मवदना, प्रकटिता। पार्वती उवाचः—"मम प्रभो, तव अक्षयशक्तिः कथं रक्षितवती?" यदा देवाः ब्रह्मणा त्वया च प्रेरिताः सुखविघ्नं कृतवन्तः, तदा सर्वे देवाः तव सन्निधौ ताम् अन्वेषयन्तु। पार्वत्या उक्तं श्रुत्वा, विश्वेश्वरः स्मितं चकार। श्रीविष्णुः उवाचः—"पूर्वेण केन शिवस्य अक्षयशक्तिः हृतः?" तं सभायां शीघ्रं आनयत, अन्यथा दण्डार्हः भवसि। विष्णोः वचनं श्रुत्वा ते आपस्यम् चर्चयामासुः। ब्रह्मा उवाचः—"अत्र शुभदिने, पुण्यकर्मणि, तस्य शक्तिः ह्रिता।" श्रीमहादेवः उवाचः—"अत्र, तव सेवायां पूजायां च, शक्तिः ह्रिता।" यमः उवाचः—"एकादशीव्रते, येन शक्तिः ह्रिता।" इन्द्रः उवाचः—"अत्र, कीर्तिः पुण्यं कर्म च नष्टं सदा।" वरुणः उवाचः—"शूद्रयाजकपत्नीगर्भे, येन शक्तिः ह्रिता।" एवं, एतत् कवचं, मन्त्रसमूहसारं, पुण्यं, मोहनाशनं च, भगवता उपदिष्टं, देवैः पूजितं, मुनिभिः श्रुतं, सर्वत्र रक्षां ददाति।