पर्वतस्य कन्या, कालदेशानुसारं सम्यक् पक्वानि फलानि अन्यानि अपि ददौ। सा निर्मलम् अमलम् जलम् चन्दनकर्पूरादिसुगन्धितम् अर्पयामास। उत्तमानि रमणीयानि कर्पूरादिसुगन्धितानि ताम्बूलानि अपि अर्पितानि। पर्वतप्रियकन्या मातया सह पर्वतपुत्रं सम्यक् पूजयामास। तदा श्रीं ह्रीं क्लीं इत्येतैः मन्त्रैः ब्रह्मस्वरूपं श्रीगणेशं सुन्दरं पूजितवती। एतेनैव मन्त्रेण भक्त्या पूजावस्तूनि समर्पितानि। द्वात्रिंशाक्षरमाला-मन्त्रः सर्वकामफलदः इति। पञ्चलक्षजपेन मन्त्रसिद्धिः साध्यते। तस्य नामस्मरणेन विघ्नाः दूरं यान्ति। निश्चितं वाक्पटुता महत्त्वं च प्राप्त्यते। अस्य मन्त्रस्य पूजनेन देवाः हर्षपूर्णाः भवन्ति। तत्र ब्राह्मणान् भोजयित्वा महोत्सवः आयोजितः। नारायणः उवाच—परमभक्त्या विघ्ननाशकं स्तुतवान्। प्रभो, त्वां ब्रह्मदीपं नित्यं स्तोतुमिच्छामि। सर्वदेवेषु श्रेष्ठः सिद्धयोगिगुरुः। अव्यक्तः अक्षरः नित्यः आत्मस्वरूपः। संसारसागरपारं दुर्लभमायानावायाम्। वरदः उत्तमः वरप्रदः वरदातृणामपि प्रभुः। ध्यानातीतः ध्यानगम्यः धर्मात्मा। संसारवृक्षबीजं अंकुरः आधारः च। सर्वस्य आदिः श्रेष्ठपूज्यः सर्वैः पूजितः गुणसागरः। न पञ्चमुखः न च चतुर्मुखः न चतुर्वेदाः समर्थाः, वेदवक्ता कः। एवं ऋषिदेवसंघे स्तुतिः कृतवती। यः विष्णुनिर्मितं गणेशस्तोत्रं पठति, तस्य विघ्ननाशकः सदा विघ्नान् नाशयति। यः भक्त्या प्रस्थानकाले पठति, तस्य अशुभस्वप्नः शुभस्वप्नः भवति। शत्रूनां नाशः मित्राणां वृद्धिः च। लक्ष्मीः तस्य गृहे स्थिरा भवति, पुत्रपौत्रवृद्धिः च। तीर्थयात्रायज्ञफलम् निश्चितं लभ्यते। नारदः उवाच—संसारसागरनाशक, रक्षास्तोत्रं श्रोतुमिच्छामि। नारायणः उवाच—सर्वरक्षाकारी विष्णुः लोकगुरुः। शनि उवाच—वेदविदां श्रेष्ठ, विघ्ननाशकस्य रक्षास्तोत्रं कथय। न अस्माकं शक्त्या न मायया विवादः अभवत्। श्रीविष्णुः उवाच—पुराणेषु अतीव गोप्यं, आगमेषु दुर्लभम्। सामवेदस्य कौथुमशाखायाम् श्रवणसुखं उक्तम्। राज्यं दत्तव्यम् शिरः दत्तव्यम्, जीवनं दत्तव्यम् अपि, हे सूर्यपुत्र। तस्य अभिव्यक्तिः तिरोभावः च स्वेच्छया मायाशक्त्या। तस्य पूजास्तुतिः सदा सर्वयुगे अस्ति। ममावतारेषु यथा जन्मरूपग्रहणम् अस्ति।