यदा मम पुरतः उत्तमं भोजनं समर्पितं दृष्ट्वा, तदा मम मनः पूर्णतया तृप्तिम् अवाप। सा माता परमसुखसंपूर्णहृदया, हर्षेण तस्मै स्तनं दत्तवती। सा वेदविहितेन विधिना गण्डे चुंबनं कृत्वा, मुदितया तस्मै वरं दत्तवती। ततः नारायणः उवाच—ते सर्वे द्विजातिभ्यः हर्षेण नानाविध्यान् रत्नानि दत्तवन्तः। तद्वत् सूतविप्रदीनानां प्रति अपि नानाविधानि दानानि दत्तानि। हिमालयः द्विजातिभ्यः लक्षरत्नानि दत्तवान्। सः कोटिगवां पञ्चलक्षस्वर्णानि च दत्तवान्। अपराणि वस्त्राभरणादीनि दानानि अपि दत्तवान्। विष्णुः हर्षेण कौस्तुभमणिं ब्राह्मणानां दत्तवान्; सः अन्यानि अपि सृष्टौ दुर्लभानि वस्तूनि तैः सह हर्षेण दत्तवान्। धर्मः, सूर्यः, शक्रः, देवाः, ऋषयश्चापि तथैव, सहस्रशः पद्मरागाणि शतान्यन्यानि च रत्नानि दत्तवन्तः। सहस्रशो हरितमणयः हर्षेण दत्ताः, अन्ये च अमूल्यश्वेतरत्नानि प्रमुदितेन दत्तानि। लक्षस्वर्णमुद्राः अग्निशुद्धवस्त्राणि च दत्तानि। त्रैलोक्ये दुर्लभमूल्यरत्नमालिका दत्ता। सा पद्मरागैः शोभिता, वज्रैः च विराजिता। सा मालिका त्रैलोक्यसाररूपा, उत्तमरत्नसमूहनिर्मिता। लक्षस्वर्णमुद्राः, नानाविधानि च धनानि दत्तानि। ब्राह्मणान् दत्त्वा, सर्वे तं बालकं दृष्टवन्तः। ब्राह्मणाः सूताश्च तं भारं न शेकुः। सर्वे श्रान्ताः, पूर्वदानकथाः आख्यातवन्तः। तत्र विष्णुः प्रमुदितः दुन्दुभिं नादयामास, नारद, वेदपुराणानि च पठितवान्। सः महर्षीन् आनयित्वा हर्षेण तान् पूजयामास; देवैः देव्या च सह, तस्मै शुभाशिषः दत्तवान्। विष्णुः उवाच—वीर्ये मम समः भव; सर्वसिद्धिपतिः भव। ब्रह्मा उवाच—सर्वेषां पुरतः अतीव दुर्लभं पूजनं तव भवतु। धर्मः उवाच—सर्वज्ञः, करुणासम्पन्नः, हरिभक्तः, हरिसमः च भव। महादेवः उवाच—विद्वान्, गुणवान्, शान्तः, जितेन्द्रियः, प्रियः जीवितस्य च भव। लक्ष्मीः उवाच—तव भार्या मम समा, शान्ता, सुशोभना, मोहिनी च भवतु। सरस्वती उवाच—वत्स, तव स्मृतिः विवेकशक्तिश्च प्रचुरं भवतु। सावित्री उवाच—मम मन्त्रपाठे निपुणः, वेदवादिनां श्रेष्ठः भव। हिमालयः उवाच—श्रीकृष्णसदृशः धर्मे, कृष्णभक्तः च भव। मेनका उवाच—सौभग्ययुक्तः, श्रीपतिसमः, धर्मे धर्मसमः च भव। वसुधरा उवाच—विघ्नरहितः, विघ्ननाशकः, शुभाश्रयः च भव। पार्वती उवाच—मृत्युञ्जयः, अतीव प्राज्ञः च भव। सर्वे ऋषयः, तपस्विनः, सिद्धाश्च तस्मै शुभाशिषः दत्तवन्तः। एवं सर्वं तव कथितं, वत्स, सर्वशुभानां मध्ये परमशुभं। यः एषां गणेशस्य प्रधानकथां शृणोति, सः सुखमवाप्नोति। अपुत्रः पुत्रं लभते, दरिद्रः धनं लभते। यो भार्यामिच्छति सः भार्यां प्राप्नोति, सन्तानकामः सन्तानं लभते। नष्टः पुत्रः, नष्टं धनं, प्रियतमा या गताऽपि, सः पुनः लभते। यः कश्चन मानवः गणेशकथाश्रवणेन पुण्यं लभते...