स ब्राह्मणः उवाच—"श्रोतुम् उपलभ्य यत्रान्ये बहुविधाः स्वादूनि च मनोहान्यन्नानि सन्ति, तत्राहम् आगतः। धर्मज्ञे, अहम् तव पुत्रः अस्मि; भविष्यति काले त्वया पूजितो भविष्यामि। पितरः पञ्चप्रकाराः स्मृताः, मातरः अपि नानाविधान्यः कीर्तिताः। विद्याम् यः ददाति, अन्नं यः प्रयच्छति, भयात् यः रक्षति, जन्मदाताऽपि च—एते पितरः। आचार्यपत्नी, गर्भधारिणी, स्तन्यदात्री, पितुः स्वसा—एता मातरः। सेवकः, शिष्यः, पालनकृत्, बलजः, शरणागतः—एते अपि पितरः इति स्मृतम्। अथ—अन्नपिपासया पीडितः अहम्, मातः, वृद्धः सन् शरणम् आगतः। अपूपाः, श्रेष्ठं क्षीरपाकम्, सुपक्वानि फलानि; पक्तोदनः, स्वस्तिकाः, दुग्धं, इक्षुरससम्भूतानि पदार्थाः; तिलैः कृताः लड्डवः, गुडेन च मधुराणि भोज्यानि; उत्तमा ताम्बूलपत्राणि, कर्पूरादिसुगन्धिभिः सुरभितानि च—यद् यद् अहम् आस्वादयन् तृप्तिम् लभे, तद् ददातु। तव प्रभुः त्रैलोक्यस्य स्रष्टा, सर्वसम्पदां दाता; दिव्यरत्नमणिमयः सिंहासनः, अमूल्यरत्नाभरणानि; दुर्लभः हरिमन्त्रः, दृढा च हरौ भक्तिः; मृत्युञ्जयाख्या विद्या, दानशक्तिः, सुखदायिनी च—एते सर्वे तेन दत्ताः। मनः विशुद्धीकृत्य सदा धर्मे तपस्यां च प्रवर्तेत। स्वेच्छया सः कर्म करोति, कर्मतः एव भोगः जातः। जगन्माते, कस्यचित् दुःखं वा सुखं वा न जायते कुतः? सत्पुरुषाः सदा हृष्टाः, ते हि कर्म मूलतः समूलं छिनन्ति। इन्द्रियसंस्पर्शजं सुखं तावत् एव तिष्ठति यावत् तस्य विनाशः न भवति। ये हरिस्मरणे रताः, सती, तेषां आयुः न क्षीयते। ते भक्ताः दीर्घायुषः; भारतदेशे ते एव दीर्घजीविनः स्मृताः। हरिभक्ताः ये स्वपूर्वजन्मान्यपि स्मरन्ति, कोटिजन्मकृत्यानि जानन्ति। ते विशुद्धाः स्वलीलया तीर्थानि अपि पुण्ययन्ति। वैष्णवपादसंस्पर्शात् क्षणेनैव भूः शुद्धा भवति। गुरुमुखात् लभ्यते विष्णुमन्त्रः, शिष्यकर्णे प्रविशति। ततः सः शतपूर्वजान्, शतपश्चात्यांश्च पितॄन् उद्धरति। मातृकुले दश, पूर्वदश, पश्चाद्दश—एवम् उद्धारः। भक्तदर्शनस्पर्शाभ्यां तद्वत् फलम् लभ्यते। ये भक्ताः सर्वदा हरौ मनः स्थापयन्ति, ते पापैः न लिप्यन्ते। त्रिंशत्कोटिजन्मान्ते मानवजन्म लभ्यते। भक्तसंगात् एव भक्तिरेषा जीवनरूपा उत्पद्यते। पुनः, वैष्णवसंवादेन एव सा विकसितुम् आरभते; मूलस्य वृद्ध्या फलम् हरिसेवा भवति। महाप्रलयेऽपि तस्य नाशः न भविष्यति—एषा निःसंशयं। तस्मात्, अम्बिके, सदा नारायणभक्तिं मे प्रयच्छ। जगदुपदेशार्थं तव तपः पूजनं च कृतम्। सर्वयुगे तव पुत्रः श्रीकृष्णः गणेशरूपेण एव। अदृश्यः सन् भगवान् बालरूपं धारयामास। शिवशक्तिसंयुक्तः सः वेदिकायाम् प्रतिष्ठितः।