यः अतिथिं सत्कारं करोति, स एव त्रिलोक्याः पूजनं कृतवान् इति कथ्यते। अतिथेः पादयोः सदा पुण्यक्षेत्राणि निवसन्ति, तस्मात् अतिथिसत्कारः सर्वपुण्येषु श्रेष्ठः। सः सर्वतीर्थेषु स्नातः, सर्वयज्ञेषु दीक्षितः इव भवति। पृथिव्यां ये महादानानि कथ्यन्ते, तानि सर्वाणि स कृतवान् इव। वेदेषु ये नानाविधानि पुण्यानि निर्दिष्टानि, तानि अपि सः लब्धवान् इव। यदि तु अतिथिः अगृहेन सत्कृत्य विना निर्गच्छति, तदा ये पापानि सन्ति, ब्रह्महत्यादीनि अपि, तानि तस्य गृहीणः उपगच्छन्ति। तदा ब्राह्मणः उवाच— "मातरः आज्ञा यथा शास्त्रे श्रूयते, तथा अहं क्षुधया तृषया च पीडितः। रोगेण पीडितः, अन्नरहितः, उपवासं कुर्वन् वा, अहं शरणं प्राप्तवान्।" पार्वती उवाच— "अद्य अहं तुभ्यं अन्नं दास्यामि, मम जन्म सफलं कुरु।" ब्राह्मणः पुनरुवाच— "शृणोमि यत् अत्र नानारसान्नानि सन्ति, अतः अहं आगतः। हे सुभगे, अहं तव पुत्रः, भविष्यति त्वया मम सत्कारः।" "पितरः पञ्चविधाः स्मृताः, मातरः अपि नानाविधाः कीर्तिताः। ज्ञानदाताः, अन्नदाताः, भयत्रातारः, जन्मदातारः— एते पितरः। आचार्यपत्नी, गर्भधारिणी, स्तन्यदा, पितुः स्वसा— एता मातरः। दासः, शिष्यः, पालितः, बलसमुत्पन्नः, शरणागतः— एते पञ्च पितरः। मातरः, अहं क्षुधया तृषया च पीडितः, वृद्धः च, शरणं प्राप्तवान्। मम प्रियं पिष्टकं, श्रेष्ठं पायसं, सुसिद्धानि फलानि, सिद्धं शालिः, स्वस्तिकं, दुग्धं, इक्षुरसजातानि, तिललड्डुकानि, गुडेन कृतानि मधुराणि, उत्तमानि ताम्बूलानि, कर्पूरादिसुगन्धीनि— यानि यानि पदार्थानि मया सेवितानि उदरं रमणीयं कुर्युः, तानि सर्वाणि देहि। तव पतिः त्रिलोकस्य कर्ता, सर्वधनदः। दिव्यरत्नमयः सिंहासनं, अमूल्यरत्नाभरणानि, दुर्लभः हरिमन्त्रः, दृढा हरिभक्तिः, मृत्युञ्जयज्ञानं, दानशक्तिः, सुखदं च— एतानि सर्वाणि तव भगवतः। मनः विशुद्धं कृत्वा, सदा धर्मे तपस्यां च प्रवर्तेत। स्वेच्छया आचरति, कर्मतः भोगः जायते। "जगन्माते, कस्य दुःखं वा, सुखं वा न जायते?" सद्वृत्ताः, सदा हृष्टाः, कर्माणि मूलतः समूलं नाशयन्ति। इन्द्रियाणां विषयैः संस्पर्शे यत् सुखं जायते, तत् तस्य विनाशपर्यन्तं तिष्ठति। ये हरिस्मरणनिष्ठाः, तेषां आयुः न क्षीयते। ते दीर्घायुषः, भारतदेशे ते दीर्घजीविनः। ये हरिभक्ताः स्वपूर्वजन्मस्मरणशीलाः, ते कोटिजन्मकृत्यानि जानन्ति। ते शुद्धाः स्वक्रीडया अपि पुण्यक्षेत्राणि पावयन्ति। वैष्णवपादस्पर्शेन भूमिः क्षणेन विशुद्धा भवति। गुरुमुखात् लब्धः विष्णुमन्त्रः शिष्यकर्णे प्रविशति। सः शतं पूर्वजानां, शतं अपि उत्तरजानां उद्धरति। मातृपक्षे दश पूर्वजान्, दश उत्तरजान् उद्धरति। ये भक्तदर्शनं वा आलिङ्गनं वा लभन्ते, ते अपि तद्वद् सिद्धिं प्राप्नुवन्ति।