सुप्रभातं। इदानीं उक्तानां श्लोकानां आधारात् एकस्मिन् प्रवाहयुक्ते, श्रद्धायुक्ते, संस्कृतगाथायां कथा पुनःकथयामि— शुद्धमणिभिः अलङ्कृता सा देवी, वज्रैः भूषिता च विराजमानास्ति। अग्निना शुद्धानि पीतवस्त्राणि धारयन्ती, सा सर्वोत्तमा कुलश्रेष्ठा च दृश्यते। सा यौवनसमये, शोभायुक्ता, चन्दनलेपेन चिह्निता, सुमधुरदर्शना अस्ति। मालतीमालया भूषिता, मयूरपिच्छशिखरया च शोभिता, सा देवी द्रष्टुम् अत्युत्कृष्टा। लावण्यलक्ष्म्या युक्ता, लीलामय्या, कामानां कोटिभिः अपि अधिका, सुमनोहरदर्शना। तस्याः रूपं दृष्ट्वा, तस्याः सुन्दरपुत्रः, तस्याः स्वलावण्यं समन्वितः, दृष्टः। ततः तं बालं जागरितं कृत्वा, सा माता तं नग्नं रूपं देवीं दर्शयति। दुर्गा ब्राह्मणेषु विविधरत्नानि दत्तवती। ब्राह्मणान् देवांश्च, पर्वतान् अपि सा भोजनं दत्तवती। ततः तालीवाद्यं घोषितं कृत्वा, शुभसंगीतं व्यवस्थितवती। व्रतसमापनानन्तरं, दुर्गा हृष्टा, स्मितानना, दानानि दत्तवती। तदनन्तरं, कर्पूरादिसुगन्धयुक्तं ताम्बूलं रमणीयं दत्तवती। रम्ये क्षीरफेनशुक्ले, रत्नमण्डिते शय्यायां, परमेश्वरी निजपतिना सह एकान्ते शयितवती। कैलासस्य रम्ये भागे, चन्दनवनसुगन्धिते स्थले, यत्र मधुकृतां घोषः, कोकिलानां पुकारः च वायौ व्याप्यते, तत्र शुक्रस्रवे काले, विष्णुः स्वमायया, मुने, जटिलतपस्वी रूपे प्रादुरभवत्। तैलवर्जितः, मलिनवस्त्रधारी, भिक्षुकवत्, कृशदेहः, किन्तु तेजस्वितिलकधारी। स वृद्धब्राह्मणरूपेण महादेवम् आह्वयन्, अन्नायाचकः अभवत्। स ब्राह्मणः उवाच— सप्तरात्रव्रतम् समाप्त्वा, उपवासनिर्वृत्त्यर्थं, अन्नकामः, क्षुधितः च अस्मि। किं कुरुषे, हे महादेव? हे पिता, करुणासमुद्र! हे मातः, उत्तिष्ठ! अद्य अन्नं देहि, हे शिव, जलं च देहि। मातः, मातः, जगन्मातः, आगच्छ! अहम् बाह्ये न स्थितः। तस्य दुःखयुक्तं वचनं श्रुत्वा, शिवस्य उत्थाने समये, मुने, पार्वती भयभीता, तन्तुशाटिकया आवृत्य, उत्थिता। सा वृद्धदीनब्राह्मणम् अपश्यत्। तपस्वी, अशान्तः, शुष्ककण्ठोष्ठतालुः। तस्य वचनं श्रुत्वा, नीलकण्ठः, सुधासममधुरं, शङ्करः उवाच— किं इच्छसि? त्वदीयकामनां शीघ्रं ज्ञातुम् इच्छामि। पार्वती उवाच— अद्य मम जन्म सफलम्, ब्राह्मणः अतिथि रूपेण गृहं प्राप्तः। यः अतिथिं पूजयति, स त्रिलोक्याः पूजनं कृतवान्। नूनं, तीर्थानि अतिथिपादयोः सदा वसन्ति। स सर्वतीर्थस्नातः, सर्वयज्ञदीक्षितः च। पृथिव्यां सर्वमहादानानि कृतानि। वेदेषु ये विविधपुण्यविधायः कथिताः, तानि सर्वाणि लब्धानि। यदि अतिथि अपूजितः गृहतः निर्गच्छति, तर्हि सर्वपापानि, ब्रह्महत्या इव अपि, लभ्यन्ते। ब्राह्मणः उवाच— क्षुधातृषायुक्तः, मातृआज्ञा शास्त्रेषु श्रूयते— रोगपीडितः, निराहारः, वा उपवासनिष्ठः। पार्वती उवाच— अद्य अहम् अन्नं दास्यामि; मम जन्म सफलं कुरु। इति कथा।