यथा गोसुत्तेषु घृतं श्रेष्ठं दृश्यते, तथा तपस्विषु ब्रह्मा एव प्रमुखः। पुण्यदानेषु जलं यथा श्रेष्ठतमं, तथा शुद्धेषु अग्निः। पक्षिणां मध्ये गरुडः, गजेन्द्रेषु ऐरावतः, इन्द्रस्य वाहनं, प्रमुखः कथ्यते। गन्धर्वेषु चित्ररथः, बुद्धिमतां मध्ये प्राणः एव श्रेष्ठः। प्रवाहितजलानां मध्ये सागरः यथा, तथा क्षमाशीलानां मध्ये पृथिवी। शुद्धेषु वैष्णवाः, अक्षराणां मध्ये प्रणवः (ॐ) एव श्रेष्ठः। विदुषां मध्ये वाक्, छन्दःमध्ये गायत्री, पर्वतपृष्ठेषु तव पितरः, गौषु सुरभिः, सुखप्रदातृषु लक्ष्मीः, शीघ्रगामिषु मनः एव प्रमुखम्। प्रतिमासु शालग्रामः, परशुषु विष्णुकूटः, इन्द्रियेषु अन्तरात्मा, व्याधिषु मंदाग्निः। स्थूलवस्तुषु विराट्, सूक्ष्मेषु परमाणुः। दानदातृषु दधीचिः, धर्मिष्ठेषु प्रह्लादः। नरपतिषु रामः, धनुर्धराणां मध्ये लक्ष्मणः, सारभूतेषु कृष्णः, व्रतेषु पुण्यदायकं व्रतम्। अतः, हे सुभगे, त्रिषु लोकेषु दुर्लभं व्रतम् आचर। व्रतैः कृष्णः पूज्यते, स एव सर्वकामदः। यः हरिमन्त्रं प्राप्त्वा हरीं सेवते, स नूनं कोटिजनान् उद्धरति, वैकुण्ठं च गच्छति। स बन्धुभिः, दासैः, स्वजनैः, सखिभिः सह। अतः, हे गिरिजे, दुर्लभं हरिमन्त्रम् उपगृह्य। एवं उक्त्वा, भगवान् शङ्करः गिरिजया सह प्रियया साकं गतवान्। तस्यै स्नेहेन रक्षां स्तोत्रेण सह दत्तवान्। नारायणः उवाच— स सर्वव्रतानां विधिं पृष्टुम् आरभत। तत्र पार्वती उवाच— हे प्रभो, करुणासिन्धो, दुःखितमित्र, परमाणां परम, व्रतानां द्रव्याणि फलं च किं? अहं विनीतास्मि, यथावत् स्थापितं पुरोहितं ददातु। अन्यानि यानि योग्यद्रव्याणि न जानामि। बाल्ये पिता एव रक्षकः सदा। अशोकः नाम पिता, कन्यां प्राणसमां श्रेष्ठाय दत्तवान्। त्वं प्रभो, सर्वात्मा, साक्षी, सर्वज्ञः। आत्मानुभवेन परात्मने समर्पितम्। एवं कृत्वा, स्नेहेन पार्वती पतिस्य पादयोः पतिता। श्रीमहादेवः उवाच— व्रतस्य फलं, द्रव्यं, यत् युक्तं च, शतम् शुद्धब्राह्मणानां फलपुष्पदानम्। शतं वा लक्षं वा दासीनां, पुरोहितश्च नियोज्यः। हरीभक्तेषु श्रेष्ठः, बुद्धिमतां मध्ये प्रमुखः चयन्यः। हे देवि, शुद्धकाले, नियमेन, स्वदेहं सम्यक् शुद्ध्वा, शिरसि विधिवत् स्नानं कृत्वा। प्रभाते शय्यान्नोत्थाय, कृतस्नानः पुण्यात्मा, आचम्य, यथाविधि शुद्धः, पूर्वं हरिस्मरणं कृत्वा, व्रतारम्भं कुर्यात्।