महासङ्ग्रामेषु घोरविपत्तिषु च, भगवती दुर्गा दुष्टनाशिनी रूपेण प्रकटते। सा ब्रह्मादिभिः सदा स्तूया, पूज्या, मान्या च भवति। विद्वत्सु या ज्ञानरूपा, पण्डितेषु धर्मात्मसु च या प्रज्ञा, राजसु या शौर्यरूपा, लोकेषु च व्यापाररूपा सैव भवति। अन्ते सा महामारीरूपेण समुपस्थित्या, लोकेन सर्वैश्च भूतैः पूज्यते। एषा मम अगम्या माया या लोकं मोहयति। एवमेतत् दुर्गायाः स्तोत्रं, दुःखनाशिन्याः, मया स्वयमेव रचितम्। या स्त्री वन्ध्या, या पुत्रशोकदुःखिता, वा या दारिद्र्यपीडिता, या बन्धनगता, घोरनिग्रहस्थिता; या क्षयपीडिता, कुष्ठदुःखिता, तीव्रशूलविह्वला, उच्चज्वरपीडिता; या पुत्रनाशदुःखिता, कुलनाशिता, भार्यावियुक्ता, वा दरिद्रा; राजद्वारे, श्मशाने, महावने, रणभूमौ, गृहदाहे, वनदाहे, चौरसंघपरिवृता; या अतीव दरिद्रा, मूढा वा, यदि एतद् स्तोत्रं संवत्सरमेकं पठति, सा सर्वदुःखात् विमुच्यते। एवं षट्षष्टितमोऽध्यायः 'दुर्गास्तोत्र'नामकः प्रकृतिखण्डे ब्रह्मवैवर्तमहापुराणे नारदनारायणसंवादे समाप्तः। ततः नारदः उवाच— "भगवन्! प्रकृतेः कवचं विश्वमोहिनीति यत् प्रसिद्धं, तद् मे कथय।" श्रीनारायण उवाच— "एतत् पूर्वं श्रीकृष्णेन करुणया ब्रह्मणे निगदितम्। सर्वं धर्मार्थसम्बन्धि ब्रह्मणा जाह्नवीतीरे कथितम्। येन त्रिपुरारिणा त्रिपुरवधः कृतः, येन भद्रकाल्या रक्तबीजो निहतः; येन महेन्द्रः लक्ष्मीस्थानं प्राप्तवान्; येन महानन्दिर्मुनिः परमज्ञानं लब्धवान्; येन दुर्वासा शिवसमः जातः; एषः षडक्षरमन्त्रः भक्तानां कल्पवृक्षः। केवलं मन्त्रग्रहणेन पुरुषो विष्णुतुल्यः भवति। 'ॐ दुर्गे' इति मन्त्रेण सा सदा ग्रीवां रक्षतु; 'ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं' इति मन्त्रेण सर्वतो मम पृष्ठं रक्षतु; 'ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं' इति मन्त्रेण स्वप्ने जागरे च सर्वाङ्गं रक्षतु। दक्षिणे भद्रकाळी, नैऋत्ये महेश्वरी, उत्तरस्यां वैष्णवी, ईशान्यां शिवप्रियाः रक्षां कुर्वन्तु। एवं हे तात! एतत् दुर्लभं कवचं त्वां प्रति उक्तम्। गुरुम् वस्त्राभरणचन्दनैः सम्यगर्चयित्वा, तीर्थयात्रायां भूमिपरिक्रमे वा, पञ्चलक्षसंख्यया जपेन सिद्धिः निश्चितम्। तस्य मृत्युः न भवति— अपि जलाग्निमध्ये प्रविश्य न। कवचसिद्धौ विष्णुतुल्यत्वम् अवश्यं सिध्यति। या मूलप्रकृतिः, यस्याः सुतो गणपतिर्भवति, स्वांशेन श्रीकृष्णः स एव गणपतित्वं प्राप्नोति। दध्यान्नं निवेद्य, तस्मै सुवर्णं दातव्यम्। पाठकं वस्त्राभरणरत्नैः तुष्टिं यच्छेत्। पुस्तकं श्रद्धाभक्तिपूर्वकं पूजयेत्।" इति एषा दुर्गास्तोत्रकवचोपाख्यानकथा, प्रकृतिखण्डे श्रीब्रह्मवैवर्तपुराणे नारदनारायणसंवादे, भगवत्याः महिमानं वर्णयन्ती, श्रद्धालूनां दुःखनाशिनी च स्यात्।