सर्वेषां अधिष्ठाता भगवान् कृष्णः इत्येतत् परमं विज्ञानं। सर्वदेवानां साररूपेण कृष्णः स्मृतः। तस्य भक्तस्य स्पर्शात् पवित्रवायुः तीर्थानि जलानि च शुद्धानि भवन्ति। केवलं मन्त्रस्य जपेन नरः नारायणत्वं प्राप्नोति। मातृपक्षस्य शतं पितृपक्षस्य सहस्रं जनानां—एवं तस्य प्रभावः। एष विज्ञानस्य सारः त्वां प्रति उक्तः, हे राजन्। यं अहं अनुगृह्णामि, तस्य शुद्धिं ददामि। यं अहं मोहयामि, तस्मात् श्रीं हरामि। अतः एष विज्ञानं तव उक्तं; गच्छ पुत्र, यथेष्टं। राजा राज्यं लब्ध्वा तां नमस्कृत्य स्वगृहं प्रत्यागच्छत्। एवं पञ्चषष्टितमं विज्ञानोपदेशाख्यं अध्यायः समाप्तः—प्रकृतिसुरथसंवादे, दुर्गाकथायां, नारदनारायणसंवादे, प्रकृतिखण्डे, महाब्रह्मवैवर्तपुराणे। ततः नारदः उवाच—हे मुनिश्रेष्ठ, प्रकृत्याः स्तोत्रं कवचं च कथय। नारायणः उवाच—मधुमासे भक्त्या रासमण्डले पूज्यते। तस्मिन्नेव काले, हे मुने, ब्रह्मा मृत्युशङ्कायाम् स्थितः। पूर्वं त्रिपुरयुद्धे महात्यये, इन्द्रः सर्वदेवाः च जीवनसंकटे स्थिताः। सा सर्वसुप्रिया सर्वयुगे पूजिता स्तुत्या च, सुखमोक्षप्रदा, साररूपा, संसारतरणे कारणं। श्रीकृष्णः उवाच—त्वमेव प्रथमं, सृष्ट्याः मूलं, स्वेच्छया त्रिगुणात्मिका। कर्मार्थं गुणवती, परं तु निर्गुणा। तेजोमयी, परा, भक्तवत्सला। सर्वबीजसाररूपा, सर्वपूज्या, निराधारा। सर्वबुद्धिरूपा, सर्वशक्तिस्वरूपा। देवयज्ञे स्वाहा, पितृयज्ञे स्वधा। निद्रा, दया, तृष्णा, आत्मप्रियं त्वम्। श्रद्धा, पोषणं, तन्द्रा, लज्जा, शोभा, दया च। सतां स्नेहः, दुष्टेषु कलहबीजम्। देवेषु स्वस्थानप्रदा, भूताधारः, करुणामयी। योगनिद्रा, योगरूपा, योगदात्री योगिनां। ब्रह्माणी, माहेश्वरी, विष्णुमाया, वैष्णवी च। ग्रामे ग्रामदेवी, गृहे गृहे गृहदेवी। महायुद्धे, महारोगे, दुष्टनाशिनी। सर्वदा ब्रह्मादिभिः स्तव्या, पूज्या, वन्द्या। पण्डितेषु विद्या, विवेकिनां ज्ञानरूपा। राज्ञां वीर्यरूपा, जनानां व्यापाररूपा। अन्ते महारोगरूपा, जगता सर्वजीवैर् पूजिता। मम दुर्गमाया, येन संसारः मोहितः। एवं दुर्गायाः स्तोत्रं कष्टनाशिन्याः मया रचितम्। यः स्त्री अपुत्रा, या पुत्रनाशिनी, या दुर्भगा। या बन्धनस्थिता, घोरबन्धनपिडिता।