सर्वशक्तिस्वरूपा ब्रह्माणी, वैष्णवी, रौद्री, तथा माहेश्वरी, सर्वमङ्गलस्य मूलम्, शक्तिसम्पदाम् अधिष्ठात्री च, पूजनीयाः। तत्र शङ्करः, कार्त्तिकेयः, सूर्यः, सोमः, हुताशनः च सम्यक् विधिना पूजितव्याः। षष्टि योगिन्यः अपि यथाविधि पूजनीयाः। ततो रक्षासूत्रं ग्रीवायां बन्धित्वा, श्रद्धया मन्त्रं जपित्वा, यज्ञार्पणविधिं श्रोतुम् ऋषिसत्तमः आह्वयति। दुर्गा देवी, मायाशक्त्या प्रसन्ना, सहस्रवर्षाणि अनन्तं वरं ददाति। एकवर्षं रामैः, कुम्भैः, पक्षिभिः, मृगैः च हविरार्पणम् क्रियते। षण्मासं कृत्रिमैः, पिष्टनिर्मितैः, पशुभिः च यज्ञः विधीयते। यः युवा, रोगरहितः, शृङ्गयुक्तः, शुभलक्षणसम्पन्नः, तस्य दानात्, दृढबालस्य दानात्, दातारः पुत्रः चण्डिकया हन्यते। पुत्तलिकादानात् मृत्युर्भवति; विचित्रशिरसां दानात् विघ्नाः जायन्ते। मायातीतानां स्वरूपं श्रोतुम् ऋषिसत्तमः अपि आह्वयति। युवा, पितृमातृहीनः, रोगरहितः, परस्त्रीगर्भोत्पन्नः न, शुद्धः, शूद्रैः पोषितः, स्नानं कृत्वा, वस्त्रचन्दनैः पूजनीयः। तं सेवकस्य माध्यमेन संवत्सरं विचरयित्वा, अष्टमी-नवमीसंधौ मायात्यै हविरार्पणम् कुर्यात्। स्तुत्वा, दानं दत्वा, कवचं धारयित्वा, बुद्धिमान् पूजनं समापयति। नारदः उवाच — भगवन्, स्तोत्रम्, कवचम्, पूजाफलम्, यथाकालम् च कथय। नारायणः प्रत्युवाच — उत्तरदिशि पूजया, श्रवणनक्षत्रे विसर्जनम् कुर्यात्। नवम्यां आर्द्रायुक्तायां देवी जागरणम् क्रियताम्। मूलनक्षत्रप्रवेशे नरमेधफलं लभ्यते। श्रवणनक्षत्रे विसर्जनं कृत्वा, भूमिपरिक्रमा-फलं लभ्यते। नवम्यां जागरणं कृत्वा, पक्षपूजनं विधाय, पूजां कुर्यात्। सप्तम्यां पूजां कृत्वा, यज्ञार्पणं कुर्यात्। अष्टम्यां यज्ञार्पणात्, जनानां दुरितम् जायते। यज्ञार्पणात्, ब्राह्मणश्रेष्ठ, दुर्गा देवी जनैः तुष्टा भवति। यः दाता, यः छेदकः, यः पोषकः, यः रक्षकः — यः अन्यं हन्ति, सः स्वं हन्ति; वेदेषु एवं निश्चयः। एवं सुरथः संवत्सरं श्रद्धया पूजां कृतवान्। देवी तस्य स्तुत्या तुष्टा, साक्षात् तस्य पुरतः प्रकटिता। सा तेजोमयी, गुणातिगुणयुक्ता, परमेश्वरी, स्वेच्छास्वरूपा, करुणामयी, भक्तानां वरदायिनी। तस्य स्तुत्या प्रसन्ना, स्मितं कृत्वा, भक्त्या उवाच — प्रकृतिः प्रोवाच — यद् इच्छसि धनं, तत् ददामि ते। सर्वशत्रून् विजित्य, निर्भयराज्यं लभित्वा, कालक्रमेण ज्ञानम् अपि दास्यामि। यः माम् साक्षात् प्राप्त्वा, धनं याचति, सः मूढधीः इति।