गङ्गायाः शुद्धं जलं, अनमोलरत्ननिर्मिते पात्रे सम्यक् स्थाप्यते। तद् दुर्लभं सुरभि, विशुद्धं स्निग्धं च द्रव्यम्, मुष्ककुङ्कुमगन्धयुक्तं, चन्दनद्रवसुगन्धि च, मदुविकाख्यं परमशुद्धं महाशुभं रत्नपात्रे निधायते। सुगन्धमूलचूर्णं, सुगन्धद्रव्यैः सह संयोज्यते। शङ्खपात्रे शुद्धं जलं, दूर्वापुष्पतण्डुलैः सहितं समर्प्यते। परिजातपुष्पसमुत्थानि श्रेष्ठानि सुरभिपुष्पाणि च समर्प्यन्ते। दिव्यं सिद्धान्नं, पक्तोदनं, पिष्टकं, पायसं च निवेद्यते। कर्पूरादिभिः युक्तं सुगन्धि शीतलं जलं सावधानं समुपकल्प्यते। तद्वत् ताम्बूलपत्रचूर्णं, कर्पूरादिसुगन्धयुक्तं, भगवतः इच्छया अनमोलरत्नसारोपशोभितं च। नवकपूरीफलचूर्णं, सुगन्धद्रव्यैः सह संयुत्तं, विशेषदिव्यरत्नं तमःनाशनं च समर्प्यते। उत्तमं दिव्यशय्यासनं, रत्नसारगुच्छैः आच्छादितं, समर्प्यते। एवं दुर्गां सम्यक् पूज्य, पुष्पमञ्जलिं समर्पयेत्, हे मुनिवर। ततोऽष्टदलपद्मे, पूर्वाद्यनुक्रमेण, उग्रचण्डा, प्रचण्डा, चण्डोग्रा, चण्डनायिका च स्थाप्यन्ते। तत्र प्रथमं महाभैरवं, ततः संहारभैरवं, एवं कालभैरवं, क्रोधभैरवं च पूजयेत्। ततो नव शक्तयः मध्ये पूजयेत्—ब्रह्माणी, वैष्णवी, रौद्री, माहेश्वरी, सर्वशक्तिस्वरूपिणी, मुख्याः, सर्वमङ्गलकारिण्यश्च। शङ्करः, कार्त्तिकेयः, सूर्यः, सोमः, हुताशनः च पूजनीयाः। विधिवद् चतु:षष्टियोगिन्यः पूजयेत्। ततो रक्षासूत्रं कण्ठे बद्ध्वा, भक्त्या मन्त्रं जपेत्। इदानीं, हे मुनिश्रेष्ठ, होमविधिं शृणु। सहस्रवर्षाणि तुष्टा दुर्गा, स्वमायाशक्त्या, अनन्तानुग्रहान् ददाति। संवत्सरमेकं यावत्, छागैः, कुम्भैः, पक्षिभिः, मृगैः च बलिं ददाति। षण्मासान्, कृत्रिमैः पिष्टप्रतिमाभिः, पशुभिः च। युवराजः निरामयः, शृङ्गयुक्तः, शुभलक्षणसमन्वितः च बलिदानाय योज्यते। यदि बली बालकं समर्पयेत्, तदा दातारः पुत्रः चण्डिकया हन्यते। पिष्टकनकदानेन मरणं, विकृतशिरसां बलिदानेन विघ्नः जायते। इदानीं, हे मुनिश्रेष्ठ, मायातीतानां तत्त्वं शृणु। युवराजः, अनाथः, निरामयः, परस्त्रीगर्भसमुत्पन्नो न, विशुद्धः, सुशिक्षितः शूद्रैः पोषितः च। तं स्नाप्य, वस्त्रचन्दनादिभिः समर्च्य, वर्षमेकं सेवकद्वारा विचरितुं प्रयत्नेन स्थापयेत्। अष्टम्याः नवम्याः संयोगे, मायातीं बलिं दद्यात्। स्तुत्वा, बलिं समर्प्य, कवचं धारयित्वा, विप्रः विज्ञः भवेत्। एवं कृत्वा, नारद उवाच—भगवन्, स्तोत्रं, कवचं, पूजाफलम्, तथा यथाकालं विधिं च मे कथय इति।