राजन्, शक्तेः स्वरूपं द्विविधं—विवेकात्मकं चावरणात्मकं च। श्रीकृष्णः सत्यमयः, तस्मात् सर्वं अन्यत् नश्वरमेव। एषा श्रीः, या नित्यरूपा, सा मम स्वमेव, सा च बुद्धेः आवरणशक्तिः अपि। अहं च, राजन्, प्रचेतसः पुत्रः ब्रह्मणः पौत्रः चास्मि। तस्मात् त्वं नदीतीरं गत्वा, दुर्गां नित्यां समर्चय। या च वैष्यस्य निःस्पृहस्य विष्णुभक्तस्य च विष्णुपरायणा देवी सा। एवमुक्त्वा, करुणासिन्धुः स श्रेष्ठमुनिः, तयोः उभयोः कृते ददौ। तस्यैः करुणया पूर्णायाः सेवया वैष्यः मोक्षं प्राप। एवं दुर्गायाः सर्वमुत्तमं चरितं कथितम्। इति श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे प्रकृतिखण्डे दुर्गाचरिते नारदनारायणसंवादे 'सुरथवैश्यकामपूरण'नाम द्विषष्टितमोऽध्यायः समाप्तः। ततः नारदः पृष्टवान्—राजा केन प्रकारेण परां प्रकृतिं समर्चयत्? स च वैश्यो नाम्ना समाधिः, निःस्पृहः सन्, निर्गुणं परमेश्वरं समर्चयत्। किं तस्य पूजा, किं ध्यानं, किं वा मन्त्रः? सा देवी तस्मै वैश्याय किं परमं ज्ञानं दत्तवती? ज्ञानलाभात् स वैश्यः किं दुर्लभं पदं प्राप्तवान्? नारायणः उवाच—स तु स्तोत्रं, देव्या रक्षा-मन्त्रं, ध्यानं, विधिपूर्वकं च कर्म अकरोत्। स त्रिस्नानं प्रतिदिनं संवत्सरमेकं कृत्वा शुद्धोऽभवत्। तस्मै राज्ञे सा देवी राज्यं कामितं सुखं च वरं दत्तवती। यत् पूर्वं कृष्णेन परमात्मना शिवाय दत्तम्। स तु राजा तां गोद्भार्यां चाप्राणं निश्चलं रुदन् आसीत्। सा च चेतनारूपिणी देवी तस्मै चेतनां दत्तवती। ततोऽतीव करुणया सा देवी प्रसन्नेन चेतसा तं उवाच— "ब्रह्मत्वं वा अमरत्वं वा, यत् वा परमदुर्लभम्, इन्द्रत्वं मनुत्वं वा, सर्वसिद्धयः अपि—" वैश्यः उवाच—"तर्हि किम् अतिदुर्लभं? न जाने किं वाञ्छनीयम्। त्वयि एव शरणं प्राप्तवान्, यत् इच्छसि तत् ददातु।" प्रकृतिः उवाच—"तस्मात् त्वं गोलोकं परमं धाम यास्यसि, यत् अतीव दुर्लभम्। सर्वज्ञानसारं च, यत् सुरर्षिभिः अपि दुष्प्रापम्।" स्मरणं, कीर्तनं, ध्यानं, अर्चनं, गुणगानं—एतेषां रूपेण नवधा भक्तिलक्षणं वैष्णवानां। एकः सूर्यः एव नित्यं प्राणिनां आयुः हरति। ये तु तस्मिन् मनसा निष्ठिताः वैष्णवाः, ते दीर्घायुषः भवन्ति। शिवः, शेषः, धर्मः, ब्रह्मा, विष्णुः, विराट्, वोढुः, पञ्चशिखः, दक्षः, नारदः, सनातनः, लॊमशः, शुक्रः, वसिष्ठः, क्रतुः, मार्कण्डेयः, बलिः, प्रह्लादः, गणेश्वरः, अकूपारः, उलूकः, नाडिजङ्घः, वायुजः—एते सर्वे कृष्णस्य परमात्मनः नवधा भक्तियुक्ताः। ये तस्य भक्ताः, ते तस्य अंशाः, सदा जीवन्मुक्ताः च। उपरि सप्त स्वर्गाः, भूमिः सप्तद्वीपयुक्ता च अस्ति।