कदाचित् कश्चन ब्राह्मणः, कोपवशात्, स्वं पुत्रं च प्रियां च उभौ परित्यज्य गतवान्। तथापि सः ब्राह्मणः, पुत्रं चिकित्साशास्त्रं यत्नेन उपशिक्षयामास। स एव ब्राह्मणः सदा दक्षिणागणनायां ज्योतिषशास्त्रे च निरतः आसीत्। लोभपरायणः सः ब्राह्मणः शूद्रसन्निधौ दानानि स्वीकृतवान्। तस्मिन्नेव काले, ब्रह्मयज्ञे अग्निकुण्डात् कश्चन पुरुषः उत्पन्नः। सः दयासमुद्रः स्वयं ब्रह्मा, तस्मै पुरुषाय पुराणं उपदिदेश। सूतबलात् एकः पुरुषः वैश्यायाः गर्भात् जातः। एवं मया पृथिव्यां जन्मनिर्णयस्य किंचित् भागः कथितः। कः कस्य सम्बन्धी, सर्वेषां वर्णानां मध्ये, सर्वत्र च, इति शृणु। जनयिता पितरः 'तात' इति च कथ्यते, स एव जन्मदाता। पितुः पिता पितामहः, तस्य पिता प्रपितामहः इति कथ्यते। मातुः पिता मातामहः, तस्यापि पिता प्रमातामहः। पितुः माता पितामही, तस्या स्वश्वा प्रपितामही इति विज्ञेया। मातुः माता मातामही, सा च मातृसम्मान्या। वृद्धा मातामही तथा पितामहस्य भार्या अपि एवं ज्ञेया। पितुः स्वसा, मातुः स्वसा, मातुः स्वसैव च एवं स्मृता। धनवन्तः, वीर्यसम्भूतः, तथा पुरुषस्य अपि, एते कुलपरम्परायाम् अस्ति। पुत्रस्य भार्या स्नुषा इति ज्ञेया, पुत्र्याः पतिः श्वशुरः। अनुजः देवरः, पतिस्य भगिनी ननन्दा इति। पत्नी, भार्या, प्रिया, कान्ता, स्त्री इत्यादयः शब्दाः भार्यायाम् उपयुज्यन्ते। भार्यायाः माता श्वश्रूः, तस्याः पिता श्वशुरः इति कथ्यते। भगिन्याः पुत्रः, भ्रातुः पुत्रः, भ्रातुः पौत्रः इति च निर्दिष्टाः। भगिन्याः पतिः भ्राता च, एकस्य श्वशुरसम्बन्धात् एव ज्ञेयौ। अन्नदाता, भयात् त्राता, भार्यायाः पिता अपि एवं गण्यते। अन्नदाता-पत्नी, भगिनी, आचार्यपत्नी, माता, सहभार्या, कुमारी, पुत्रप्रियाया अपि एवं गण्यन्ते। मातुः माता, पितुः माता, श्वशुरयोः भगिनी अपि तथा गण्यन्ते। पौत्रः पुत्रस्य पुत्रः, प्रपौत्रः तस्य पुत्रः। पुत्र्याः पुत्रः, पुत्र्याः पुत्री, तेषां अपत्यानि बान्धवाः। भ्रातुः पुत्रस्य पुत्राः अपि पुनः बान्धवाः। आचार्यस्य पुत्री, भगिनी, पालिता कन्या अपि मातृसमाः, हे मुने। पुत्रस्य श्वशुरः, तस्य भ्राता वा, सौहृद्बान्धवः इति कथ्यते। आचार्यः, कुमार्याः भ्राता, स्नेहसम्बद्धः बान्धवः। येन सह स्नेहः सः मित्रम् इति कथ्यते। बान्धवः, दैवयोगेन, दुःखं जनयति; अबान्धवः दुःखस्य कारणम्। विद्यातः, जन्मतः, स्नेहतश्च, मैत्री सम्पद्यते इति श्रूयते। मित्रस्य माता, मित्रस्य भार्या, निःसंशयं मातृवत् पूजनीया। चतुर्थः 'नामबान्धवः' इति पद्मयोनिर्निर्दिशति। पत्नीषु द्वितीयायां या मनोहरिणी सा नव्यया ख्याता। तादृशः सम्बन्धः पृथग्भूमिषु सर्वत्र निन्दितः। तथापि महतां मध्ये त्यागः दुरापः, पृथग्भूमिषु च स्थापितः। एवं, भगवन्, पृथिव्यां जन्मसम्बन्धविचारः, बान्धवपरम्परा, सौहृदं च, मया संक्षेपेण कथितः।