एतत् कथा प्रचक्ष्ये। यदा भगवतः भ्रातुः, देवानां गुरोः बृहस्पतेः, श्वासात् उत्पन्नं अभवत्, तदा अपि धर्मलङ्घनभीत्या तेन शापः दत्तः। अत्रेः पुत्रः अधर्मिष्ठः, परस्त्रीलोलः, कपटी च अभवत्। ब्रह्मपुत्राः धर्मनिष्ठाः, विष्णुभक्त ब्राह्मणाः च, तत्र सन्ति। ये ब्राह्मणाः सात्त्विकाः, ते देवानाम् इव; राजसिका ब्राह्मणाः अपि तद्वत्। ये ब्राह्मणाः स्वधर्मनिष्ठाः, नारायणपरायणाः, तेषाम् उत्तमत्वम्। मोक्षकामाः विष्णुभक्ताः, सेवाकाङ्क्षिणः ब्राह्मणाः, तत्र सन्ति। ब्राह्मणस्य स्वधर्मः कृष्णाराधनम् एव, यः सर्वेण इच्छ्यते। ये ब्राह्मणाः वैष्णवाः, स्वतन्त्राः, ते परमं पदं यान्ति। वर्गेषु ब्राह्मणाः श्रेष्ठाः, विशेषतः धर्मिष्ठ वैष्णवाः। वृद्धः वा, अवृद्धः वा, यः वैष्णवः धर्मिष्ठः स एव श्रेष्ठः। यथा शुष्कतृणं अग्नौ सदा भस्मीकृतं भवति, तथा गुरुना मुखेन विष्णुमन्त्रम् कर्णे स्थापितम्। तेन पितृपक्षस्य शतं, मातृपक्षस्य शतं च, मुक्तिं यान्ति। गयायां पिण्डदानेन, दाता च, पिण्डभोजी च, तत्र फलम् लभन्ते। केवलं मन्त्रग्रहणेन, जीवन्मुक्तिः भवति। भारतस्य पुण्यस्थलानि, गङ्गादीनि, पावनानि सन्ति। पुण्यस्थलेषु पापिनां यानि पापानि जायन्ते, तानि कृष्णमन्त्राराधकपादरेणुना विलीयन्ते। वातः, वायुः, अग्निः, सूर्यः च, सर्वे पावनाः। अहं ब्रह्मा, शेषः, धर्मः, कर्मसाक्षी च, सर्वेषां भारतवर्षे कर्मानुसारं फलम् दद्मः। भक्तवत्सलः प्रभुः, पूर्वकर्माणि नाशयति। तेजस्विनां मध्ये वैष्णवः भृगुवंशजः श्रेष्ठः। सुदर्शनः अपि शक्तिमान् शुक्रं जयितुं न समर्थः। तस्मात् सत्यम् परमम् ब्रह्म, कृष्णं आत्मानं, परमेश्वरं पूजय। भ्रातः, तस्य मन्त्रं, परमकामद्रुमं, तुभ्यं दास्यामि। ब्रह्माद् तृणपर्यन्तम् सर्वम् जलबुद्बुदवत् नश्वरम्; यावत् स्त्रीसुखेभ्यः, भोगेभ्यः, पुरुषेषु कामना अस्ति, तावत् तत्र इच्छाः सन्ति। यावत् हरिमन्त्रः गुरोः पद्ममुखात् न लभ्यते, तावत् वैष्णवाः इन्द्रपदं वा अमृतत्वं वा न इच्छन्ति। भक्तः मुक्तिं न इच्छति, भगवन्, केवलं भक्तिसंवर्धनम् एव। वाक्सिद्धिं, सृष्टिकर्तृत्वं वा, भक्ताः न इच्छन्ति। अहं ब्रह्मा, विष्णुः, धर्मः, अनन्तः, कश्यपः, कपिलः, कुमारः, नरः, नारायणः, भृगुः, शुक्रः, दुर्वासाः, वसिष्ठः, क्रतु, अङ्गिराः, वायुः, सूर्यः, गरुडः, दक्षः, गणपति च, ये च भगवतः प्रमुखावताराः, सर्वे भगवद्भक्त्यां निष्ठिताः। हे मुने, लक्ष्मीसस्य, मायायाः, कामस्य बीजम्, कृष्णपादप्राप्तये कारणम्। तस्य कर्म, ध्यानं च, मन्दाकिन्याः शुद्धतीरे कर्तव्यम्। सः संसारसागरे विषण्णः अभवत्, तस्मै उक्तवान्।