शृणुत, धर्मप्रियाः, कथामिमां यथाशास्त्रं प्रवहन्तीं। यः स्वस्यैव सुखाय मांसं पक्तमन्नं वा भक्षयति, स शतजन्मानि गर्दभो भवेत्, सप्तसु जन्मसु वराहः, शतजन्मानि यः पिपीलिकावत् जीव्येत। एवं तस्य पापक्षये शुद्धिः स्यात्। स एव चन्द्रदोषं प्राप्नोति, शूलीपत्रनरके च चतुर्युगपर्यन्तं तिष्ठति। ब्राह्मणः यदि नापितो भवति, जातिवृत्त्युपजीवी वा, वैद्यः वा, स्वगुणान् स्वयमेव वदति, आत्मनं स्तौति च, स चन्द्रदोषं यायात्, चन्द्रमाः च तापत्रयात् विमुक्तो भवेत्। चतुर्दशेन्द्रपर्यन्तं तत्र स शल्यैः विदार्यते। य एव लाक्षां, मांसं, रसान्, तिलान्, लवणं वा विक्रयणेन जीवति, ब्राह्मणः कुम्भकारो वा, चौरः वा, स चन्द्रनिपातं यायात्। सहस्रेन्द्रपर्यन्तं तत्र छिद्यते। स सप्तसु जन्मसु मार्जारः भवेत्, पञ्चसु महिषः, शतजन्मानि मत्स्यः, पञ्चसु कर्कटः भवेत्। नाविकः, शवान्नजीवी, व्याधः, सुवर्णकारः च, एते सर्वे चन्द्रदोषं प्राप्नुवन्ति। एवं चन्द्रमसम् शुद्धं कृत्वा, स तदनन्तरं तारकां प्रति वचः प्रोवाच। शुचिर्भव, प्रायश्चित्तं विना अपि शुद्धोऽसि, मनः शुद्धं कृतम्। इति उक्त्वा, शुक्रः चन्द्रं वा धर्मिष्ठां तारकां वा सम्बोध्य पुनरुवाच। एतस्मिन्नन्तरे नारदः पप्रच्छ—कथं स धर्मपत्नीं प्राप, तद्विस्तरं वद। श्रीनारायणः प्रोवाच—सः शिष्यं जह्नवीमुपलभ्य अन्वेषणाय प्रेषयामास। शिष्यः तत्र गत्वा जनानां वाक्यैः तद्वृत्तान्तं ज्ञातवान्। स्वप्रिया चन्द्रेण हृता इति श्रुत्वा, देवानां गुरुः दुःखितः अभवत्। सः शिष्यैः सहार्तचित्तः उन्मत्तवत् रुरोद। तदनन्तरं, शास्त्रसम्मतान् आचारवचनान् शिष्येभ्यः उक्तवान्। बृहस्पतिः उवाच—धर्मविरुद्धं कृतवान् न सन्देहः, दुःखं प्राप्नोति। यस्य धर्मपत्नी रिपुणा हृता, यस्य सती सुन्दरी भार्या गृहम् त्यक्तवती, यस्य पतिव्रता भार्या दैवेन हृता, यस्य गृहे जननी नास्ति, भार्या च नियंत्रिता नास्ति, यस्य प्रियाविहीनं गृहम्, अपि च धनबन्धुसम्पन्नम्, तस्य गृहम् वनवत्। भार्यायुक्तं एव गृहम् गृहम् उच्यते। पत्नीविहीनः पुरुषः अशुचिः, न देवकार्ये न पितृकर्मणि। यथा दुर्बलः अग्निः दग्धुं न शक्तः, तथा पत्नीशक्तिविहीनः। यथा बलरहितः जीवः, शरीररहितः आत्मा, यथा दक्षिणारहितः यज्ञः फलं न ददाति, यथा सुवर्णरहितः सुवर्णकारः कार्यं न करोति, तथा गृही पत्नीविना कर्तव्यं सम्पूर्णं कर्तुं न शक्नोति। सर्वे कर्माणि पत्न्याश्रितानि, गृहेषु अपि पत्नी एव मूलम्। सदा आनन्दः पत्न्याः एव उद्भवति, शुभता अपि पत्न्याः आश्रिता। यथा रथः सारथेः, तथा गृहम् गृहीणः। सर्वरत्नेषु स्त्रीरत्नम् श्रेष्ठम्, यदि अपि नीचकुले जाता। यथा पद्मं जलं विना न भवति, तथा पद्मं प्रभां विना शोभां विना भवति। एवं धर्मानुसारं शास्त्रवचनेन बृहस्पतिः शिष्येभ्यः उपदिशत्, तस्य दुःखं च प्रकटयामास।