इत्युक्त्वा दैत्याचार्यः स्वर्गे मन्दाकिन्याः तीरे स्थितः, विष्णोः पदाम्बुजात् उत्पन्नं हविः सर्वमङ्गलं जनयतीति स्म स्मारयन्, तं पापकर्मायोग्यं भीतमानसं शिष्यं स्वाङ्के स्थापयित्वा, शुको महर्षिः सान्त्वनपूर्वकं धर्मोपदेशं कृत्वा प्रोवाच— व्रतानां फलरूपं सत्यम्, सत्यवाक्यस्यापि फलम् एव सत्यम्। पुण्यतीर्थस्नानस्य फलं सत्यं, दानस्यापि यथार्थत्वे फलम् एव सत्यम् इति। यः ब्राह्मणः त्रिसन्ध्योपासनां विहाय विष्णुपूजायां च विमुखः, स्वपत्नीं च मिथ्याचारेण वञ्चयित्वा अन्यस्त्रियं गच्छति, अथवा स्वप्रियां पतितां वा दुष्टशीलां वा वचनैः ताडयति, द्विजः च हरये नैव निवेदितं भोजनं वा निष्फलभोजनं वा भुङ्क्ते, जलक्रियायां वा भूमिं खनति धर्मज्ञ, या च स्वपतेः छलेनान्यपुरुषमुपगच्छति, यश्च कामवशात् स्वकीयं कीर्तिं सृजति परस्य कीर्तिं नाशयति, यश्च पितरं मातरं भार्यां वा न पोषयति, पापात्मा स एव। यस्य भोजनं परदारगामिन्या, भीरुणा, रजोनिर्णिक्तया वा दत्तं, स पापात् कुम्भीपाकनरकं चतुर्समयपर्यन्तं गच्छति। यः ग्रामधर्मे दिवा संलग्नः, स महापापी चन्द्रपापानरकं यातु। यश्च परदारस्य मुखं कट्यौ स्तनौ वा पश्यति, स चतुर्समयपर्यन्तं चन्द्रपापे लालयितं खादयित्वा पतति। यः ग्रामधर्मे प्रवृत्तः, चन्द्रकिल्बिषं नरकं गच्छति; ततः प्रेत्य चाण्डाल्याः स्त्रीत्वं प्राप्नोति। ये एकादश्यां कृष्णजन्माष्टम्यां वा भुञ्जते, तावन्तः कुम्भीपाके चतुर्दशेन्द्रकालपर्यन्तं तिष्ठन्ति। यः ताम्रपात्रे स्थितं क्षीरं मधु सर्पिर्वा, पीतावशिष्टं जलं, भुक्तावशिष्टं चान्नं भुङ्क्ते, स चन्द्रपापं घोरमत्यन्तदुस्तरं नरकं गच्छति। यः ब्राह्मणः स्वकन्यां विक्रीणाति, मिथ्याचार्यः, वृषवाहकः, यश्च अश्वत्थवृक्षं छिनत्ति, विष्णोः वा भक्तजनानां वा निन्दां करोति, स पापी तप्तवालुकानरकं गच्छति; ततः चाण्डाल्याः स्त्रीत्वं प्राप्नोति। शतजन्मानि गर्दभो भवति, सप्तजन्मानि शूकरः, शतजन्मानि जङ्गमजीविः सर्पः वा स्यात्, ततो विशुद्धिं प्राप्नोति। यः स्वार्थाय मांसं पक्तं वा खादति, स चन्द्रपापं तीक्ष्णपत्रनरकं चतुर्समयपर्यन्तं गच्छति। ब्राह्मणः यदि नापितः जातिवृत्त्युपजीवी वा वैद्यः, स्वगुणगानं कृत्वा स्वयमेव स्तौति, स चन्द्रपापं गच्छतु, चन्द्रमा च ज्वरमुक्तो भवतु। चतुर्दशेन्द्रकालपर्यन्तं स तत्र विदारितो भवतु। ये लाक्षा-मांस-रस-तिल-लवणव्यापारिणः, ब्राह्मणः कुम्भकारः वा चौर्ये प्रवृत्तः, स चन्द्रपातनं गच्छतु। सहस्रेन्द्रकालपर्यन्तं तत्र छिद्येत। एवं शुकाचार्येण धर्मस्य गूढं रहस्यं भीताय दैत्याय सुस्पष्टया कथितम्।